overdub

Μητέρες όλου του κόσμου ενωθείτε

2005-12-20T16:00:00.000-08:00

Αποτρεπτικό για τη μουσική του θορύβου και ενημερωτικό ως προς τις βλαβερές της συνέπειες, τούτο το site αποτελεί επίσης ένα πολύ καλό σημείο αναφοράς για όσους ενδιαφέρονται να έχουν ένα καλό συνοπτικό listing του είδους.

http://www.geocities.com/motheragainstnoise/ .Cult.

(thanx Panos)

Έκθεση Ανεξάρτητων Εναλλακτικών Πολιτιστικών Εντύπων και fanzines

2005-10-08T06:50:00.000-07:00

Ωραίο το blogging αλλά για 'μένα προσωπικά λειτούργησε σαν ένα παιχνίδι που κάποια στιγμή το βαριέσαι και το παρατάς. Μιας και βρίσκεται εκεί έξω όμως, σποραδικά θα εμφανίζονται κάποια postings. Έτσι, στην παράδοση που θέλει το blog αυτό (είτε από βαρεμάρα είτε επειδή έτσι έπρεπε) να αναδημιοσιεύει αυτούσια δελτία τύπου, παραθέτω παρακάτω το δελτίο τύπου που συνέταξε ο Διαμαντής από τον Φαρφουλά. Ίσως να σας ενδιαφέρει.

Παρασκευή-Σαββάτο-Κυριακή 7-8-9 Οκτωβρίου 2005
στον Πεζόδρομο Μεσολογγίου στα Εξάρχεια
-------------------------------------------------------------
Το Δίκτυο Fanzinesnet (http://www.fanzinesnet.com) διοργανώνει Έκθεση Ελληνικών Ανεξάρτητων Εναλλακτικών Εντύπων και fanzines. Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί στον πεζόδρομο της οδού Μεσολογγίου στα Εξάρχεια στις 7, 8 και 9 Οκτωβρίου 2005 και διοργανώνεται από τα ίδια τα περιοδικά, χωρίς καμιά άλλη συνδρομή.
Στην έκθεση, θα μπορείτε να δείτε παλαιότερα και νέα τεύχη των περιοδικών, ενώ θα γίνουν συζητήσεις με θέματα που αφορούν τη συλλογική παρουσία των ανεξάρτητων και εναλλακτικών εντύπων, τα προβλήματα διανομής, καθώς και την καθιέρωση αντίστοιχων εκδηλώσεων. Στο χώρο θα υπάρχει πλούσιο αρχειακό υλικό από παλιότερα fanzines. Επίσης θα παρουσιαστεί βίντεο από τις καλοκαιρινές συναντήσεις του Fanzinesnet που γίνονται τα τελευταία 3 χρόνια στην παραλία του Καϊάφα. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, θα ακούγεται μουσική που θα επιλέγουν οι δημιουργοί των μουσικών fanzines.
Η όλη εκδήλωση αποσκοπεί κυρίως στο να μπορέσει ο κόσμος να δει τη δουλειά που κάνουν νέοι άνθρωποι στο χώρο των ανεξάρτητων εκδόσεων, με επιμονή, αυθορμητισμό και ατέλειωτο μεράκι παρά τα τεράστια εμπόδια και τις αντίξοες συνθήκες. Μεταξύ άλλων τα περιοδικά και fanzines που θα παρουσιαστούν στην έκθεση είναι: Δυτικές Ινδίες, Σαπίλα, Φαρφουλάς, Περιοδεύων Θίασος, Gew Gaw, Overdub, Skag, Maffy, Chimeres, Peace Frog, Immigrant, Kastar, Lost in Tymes, GangBang και αρκετά άλλα. Επίσης, θα υπάρχει το καινούριο Panterma του Λεωνίδα Χρηστάκη που επανακυκλοφόρησε πρόσφατα καθώς και παλιότερα τεύχη του Ιδεοδρομίου. Όσοι επιθυμούν να συμμετέχουν και δεν έχουν για κάποιο λόγο ενημερωθεί ας επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα 6974003741 (Καράβολας Διαμαντής) & 2109216890 (Ash in Art).
Πληροφορίες για το Δίκτυο Fanzinesnet μπορείτε να πάρετε από το site του fanzinesnet, http://www.fanzinesnet.com, e-mail: fanzinesnet@yahoogroups.com.

P.S.: Εξαιρετικό ενδιάφέρον είχε μια μίνι-έκθεση που χθες, πρώτη μέρα της εκδήλωσης, φιλοξενήθηκε στα πλαίσιά της. Πρόκειται για μια επισκόπηση του ανεξάρτητου τύπου των δεκαετιών των 70'ς και των 80's από το προσωπικό αρχείο του Θάνου Κόη (Lost Bodies)

The End Of The Brain

2005-07-18T12:30:00.000-07:00

Το The Brain, το εβδομαδιαίο newsletter του online περιοδικού www.brainwashed.com παύει από την επόμενη εβδομάδα να εκδίδεται ύστερα από οκτώ χρόνια συνεχούς παρουσίας και μανιώδους ανάγνωσης. Ένας από τους πολλούς μας εθισμούς έλαβε τέλος. Δεν πειράζει, έχουμε κι άλλους.

Εντάξει, ένα αστειάκι είπαμε να κάνουμε

2005-07-12T15:16:00.000-07:00

... ο λόγος για το post του Σαββατοκύριακού.

White Stripes vs Coral/Sons and Daughters

2005-07-09T07:11:00.000-07:00

Το να ακυρωθούν οι συναυλίες του Aphex Twin και των Fantomas επειδή η προπώληση των εισιτηρίων ήταν χαμηλή, ήταν κάτι που δε με ενόχλησε και τόσο από τη μία γιατί ήταν ψιλοαναμενόμενο (η χαμηλή προπώληση, όχι η ακύρωση) και από την άλλη γιατί κουτσοβολεύτηκαν τα πράγματα: με λιγότερα χρήματα, σε πιο εύκολα προσβάσιμο venue μπορούσες να δεις έστω και λίγα από τα ονόματα των οποίων οι εμφανίσεις είχαν ακυρωθεί. Ίδρωνες λίγο έως πολύ περισσότερο, αλλά το συνηθίζεις (στο Synch άλλωστε είχε πιο καυτή σάουνα.)
Γιατί όμως οι Coral και οι Sons & Daughters να εξοβελιστούν από την τελευταία μέρα του G-Fest και να εμφανιστούν ΚΑΙ αυτοί στο BIOS και μάλιστα την ίδια μέρα με την εμφάνιση των White Stripes στο Γήπεδο Beach Volley? Και όλα αυτά μάλιστα τη στιγμή που οι προπωλήσεις για εκείνη τη μέρα είναι, σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, σε αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο.
Τώρα που έχουν αλλάξει τα δεδομένα, εσείς πού θα προτιμήσετε να πάτε την Τετάρτη; Νέο Φάληρο ή Bios;

«Τα θερινά τα σινεμά»

2005-06-13T10:32:00.000-07:00

Αυτές είναι οι ταινίες που προβάλλονται στην ταράτσα του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου έως το τέλος του μήνα. Οι προβολές ξεκινούν στις εννιά και μισή.

Δευτ.13: Le Merphis – Z.L. Godard
Tρ.14: Society of the Spectacle
Τετ.15: Bloody Sunday – Paul Grinkas
Πεμ.16: Solaris – Andrei Tarkowsky
Παρ.17: The Man Who Wasn;t There – Joel Κoen
Σαβ.18: L’anglaise et le Duc – Eric Romer
Κυρ.19: Planet of The Apes (original 1,2)
Δευτ.20: Corto Maltese – La Cour secret de la Arcanes – Pascal Morelli
Τρ.21: Wheel Of Time – Werner Hertzog
Τετ.22: Cooler – Wayne Kramer
Πεμ.23: Soldier Blue – Ralph Nelson
Παρ.24: Ζοο – Peter Greenaway
Σαββ. 25: Face In The Crowd – Elia Cazan
Κυρ.26: Faces – J.Kassavetes
Δευτ.27: Mikrocosmos Documentary
Τρ.28: Devil’s Eye – I. Bergman
Τετ.29: Satyricon – F.Felini
Πεμ.30: Clones documentary

Τις προβολές συντονίζει το Κενό Δίκτυο

Εμείς

2005-06-13T10:13:00.000-07:00

Χθες βράδι, βρέθηκα για σε έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο. Βρίσκεται δίπλα από τον «Κάβουρα» στα Εξάρχεια και υπόσχεται να δώσει κάτιτίς παραπάνω στο ταλαίπωρο πολιτισμικό τοπίο.

Ό,τι ακολουθεί αποτελεί αυτούσια μεταφορά του κειμένου που μοιραζόταν στην είσοδο της ταράτσας του κτιρίου (όπου χθες προβλήθηκε το manga animation Akira)

NOSOTROS
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους, την καταπίεση του ατόμου και των κοινωνικών ομάδων, τη δημιουργία πλαστών αναγκών με αποτέλεσμα την εξατομίκευση, την αποχή από την κοινωνική δράση, τον καταναλωτισμό, την ιδιώτευση, την ασημαντότητα την ιδεολογία της ατομικής ανέλιξης. Κατ’ αυτό τον τρόπο η έννοια του κοινωνικού γίνεται ιδιαίτερα θολή και δυσδιάκριτη, τη στιγμή που οι ιδεολογικοπολιτικοί δογματισμοί με τα συνακόλουθα στερεότυπά τους έχουν από καιρό καταρρεύσει.
Το γεγονός αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν γίνονται ή ότι δεν μπορούν να γίνουν σημαντικές προσπάθειες που να προωθούν την αυτοργάνωση στην πράξη ενάντια στις μορφές εξουσίας και ιεραρχίας, στον ρατσισμό και την ξενοφοβία, στον κοινωνικό αποκλεισμό και τον σεξισμό, στην αλλοτρίωση και εμπορευματοποίηση της κοινωνίας, της τέχνης και του πολιτισμού.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η δημιουργία ενός Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου αντιπληροφόρησης, επικοινωνίας και συλλογικής πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης και δράσης αποτελεί επιθυμία, ίσως και αναγκαιότητα
--- Ενός χώρου βασισμένοι στην προοπτική της σύνθεσης αντιλήψεων, εκφράσεων και πρακτικών, κινούμενων στη διαδρομή της ανατροπής, της χειραφέτησης και της επιθυμίας, απαλλαγμένου από φοβίες, κλισέ και δόγματα που οδηγούν σε πολιτικούς, πολιτιστικούς ή κοινωνικούς μικροκόσμου με σαφέστατη ημερομηνία λήξης.
--- Ενός χώρους που θα προβάλει ένα συνολικό κοινωνικό πρόταγμα ανταγωνιστικό και επιθετικό προς το κυρίαρχο φαντασιακό και θα δημιουργεί τις δικές τους ελευθεριακές ρωγμές αντίστασης, με κοινωνικές κινηματικές παρεμβάσεις και δράσεις και θα προτάσσει τη συλλογικότητα και την ισοτιμία απέναντι στη μεσολάβηση, στην ιεραρχία και την εκμετάλλευση.
Γνωρίζοντας ότι οι μηχανισμοί ενχωμάτωσης και αφομοίωσης απειλούν οτιδήποτε διαφορετικό, γίνεται αντιληπτό ότι οποιοδήποτε εγχείρημα δεν μπορεί να καθοριστεί ή να σταθεί σε προοπτική εξέλιξης, αν αναπαράγει εξουσιαστικούς ρόλους, νοοτροπίες, θέσεις και αντιλήψεις.
Γι αυτό θεωρούμε ότι για τη συνδιαμόρφωση ενός Ελευθεριακού Κοινωνικού Χώρου κρίνεται απαραίτητο να ξεκινήσουμε από μια κοινή αφετηρία με κάποια βασικά χαρακτηριστικά. Την αντιεραρχία, την αμεσοδημοκρατία και την αυτονομία. Αυτή είναι και η βάση στην οποία θα συνδέσουμε λόγο, σκέψη και δράσεις, κινούμενοι στο επιθυμητό άλμα άνοιγμα στην κοινωνία. Η άμεση συμμετοχή και η δημιουργική συνείδηση του δημιουργικού ατόμου, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συνέλευσης του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου. Η ανάθεση διαγράφεται και αντικαθίσταται με την ανάληψη ευθυνών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Ο τρόπος, ο σκοπός, τα μέσα, η λειτουργία, η απεύθυνση, οι αποφάσεις είναι εκείνα που κάθε φορά η Συνέλευση του NOSOTROS θα προσδιορίζει.
Καλούμαστε λοιπόν να επαναπροσδιορίσουμε το ΕΜΕΙΣ και ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος NOSOTROS να αποτελέσει μια τομή, όπου θα τέμνονται και θα αλληλεπιδρούν βιώματα και εμπειρίες κοινωνικού-πολιτικού-πολιτιστικού λόγου, αντίστασης και δράσης.

left-over-dubs vol.6

2005-06-11T04:18:00.000-07:00

Loren Connors – The Departing Of A Dream Vol II (Family Vineyard)
Ο Loren Mazzacane Connors βομβαρδίζει την avant-garde μουσική κοινότητα με αλλεπάλληλες κυκλοφορίες, άλλοτε νέες και άλλοτε επανεκδόσεις. Από τις πιο πρόσφατες ξεχωρίζει το sequel στο The Departing Of A Dream του οποίου το πρώτο μέρος αποτελούσε φόρο τιμής του Αμερικάνου κιθαρίστα στο “He Loved Him Madly” του Miles Davis. Το δεύτερο μέρος του The Departing Of A Dream είναι ελάχιστα πιο φωτεινό από τον προκάτοχό του. Περιέχει ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο και field recordings, όλα επιμελημένα από τον ίδιο τον Connors. Χωρίς να είναι τιτλοφορημένες, οι οκτώ ημιαυτοσχεδιαστικές συνθέσεις του The Departing Of A Dream Vol II χάνουν τα όρια μεταξύ τους και δημιουργούν περισσότερο ένα ενιαίο ηχητικό κολάζ παρά ένα album με μεμονωμένα τραγούδια. Εδώ η αίσθηση του χρόνου σβήνει και ό,τι μένει είναι κάποιες μελωδίες θολωμένες από την άχλη των θορύβων και μια υποβλητική ατμόσφαιρα που έχει τη δύναμη να σε καθηλώσει σ’ αυτό γεμάτο από εσωτερική περιπέτεια άκουσμα. Στις περισσότερες από τις συνθέσεις του δίσκου δεν υπάρχουν ακόρντα και μελωδίες για να μνημονεύσεις, υπάρχει όμως σε επάρκεια το συναίσθημα του φόβου και της ανησυχίας, μια δύναμη που φαντάζει απίστευτη για ένα φαινομενικά στατικό άκουσμα σαν κι αυτό. Χ.Κ.

H καρδιά του κτήνους

2005-06-05T09:06:00.000-07:00

Χθες βράδι κατευθυνόμουν με δυο φίλους μου προς το πεδίο του Άρεως όπου γινόταν το Indie Free Festival. Προχωρώντας προς την είσοδο του πάρκου μας κλείνει την είσοδο μια ομάδα αποτελούμενη από πέντε με έξι ανθρώπους εκ των οποίων ο ένας είχε ρέντα:
-Καλησπέρα σας.
-Καλησπέρα σας.
-Παιδιά, για να σας αφήσουμε να μπείτε μέσα πρέπει να μας δείξετε τις ταυτότητές σας…
-Δυστυχώς δεν τις έχουμε επάνω μας…
-Κοιτάχτε να δείτε, επειδή είμαστε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (άσχετο…) και δεν θέλουμε να έχουμε κανένα πρόβλημα, υπάρχουν δύο επιλογές. Μπορείτε είτε να φύγετε χωρίς κανένα πρόβλημα, γιατί εμείς εδώ πρέπει να ελέγχουμε ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από το χώρο. Διαφορετικά θα πρέπει να μπούμε στη χρονοβόρα διαδικασία της εξακρίβωσης στοιχείων.
-Καληνύχτα σας
-Καληνύχτα σας

Στην κεντρική είσοδο του πάρκου τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά για μας, το άγρυπνο, χοιρινό μάτι εξίσου επίμονο και καχύποπτο πάνω μας. Εν τέλει μπήκαμε.

Ε, τώρα, δεν θα σας γράψω και το πώς μου φάνηκε το indie free. Είμαι πάντως πολύ περίεργος να δώ αν και πώς θα καλύψουν το event τα major (μουσικά και όχι μόνο) media. Άραγε θα αναφερθούν καθόλου σ' αυτό ή μήπως είναι αυτό τον καιρό πάρα πολύ απασχολημένοι με το να καλύπτουν αποκλειστικά και μόνο τα major events που διοργανώνουν οι μεγαλοπελάτες τους;

left-over-dubs vol.5

2005-06-03T16:32:00.000-07:00

(η δημοσίευση των περασμένων ξεχασμένων συνεχίζεται)

FortDax – Folly (Rough Trade/ Hitch-Hyke)
Έκαναν αισθητή την παρουσία τους στα φυτώρια του βρετανικού underground με μερικά πολλά-υποσχόμενα singles. H πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά δικαιώνει την επιλογή της Rough Trade να τους εντάξει στο δυναμικό της, καθώς αποτελεί μια άρτια κατάθεση ατμοσφαιρικής folk-pop-electronica από μια μπάντα που δουλεύει πολύ σωστά το υλικό που πιάνει στα χέρια της και το απογειώνει μέσα από την κρυστάλλινη παραγωγή. Το Folly είναι γεμάτο από γλυκές μελωδίες που διαταράσσονται ακατάπαυστα από καλομετρημένα παιχνιδιάρικα beats. H μουσική τους εκπέμπει έναν αγιάτρευτο ρομαντισμό που παραπέμπει στην παιδικότητα των Mum και των Boards Of Canada. Τα τεχνηέντως στυλιζαρισμένα beats στα έξοχα έργα των πρώιμων Autechre και του παλιού (καλού;) Jean Michel Jarre. Και τα φωνητικά του Cotton Casino των Acid Mothers Temple (σε τέσσερα από τα κομμάτια του δίσκου) σε μια απροσδιόριστη folk παράδοση. To Folly αποδεικνύεται ιδανικό για να το ακούς μέσα στα πέρατα της νύχτας, όταν οι ήχοι του μπορούν να σκίσουν με το βαμβάκι τη σιγαλιά της. Πού ξέρεις, μπορεί να βοηθηθείς να ανακαλύψεις ξανά το αθώο και ευερέθιστο παιδί που κρύβεται μέσα σου. Κι αν πολλές φορές οι συνθέσεις των Fortdax τελειώνουν πρόωρα αφήνοντάς σε με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου, ίσως πάλι κι αυτό να εντάσσεται στην παιχνιδιάρικη αισθητική τους. Μένει να το ανακαλύψεις μέσα από περισσότερες ακροάσεις. Οι οποίες μέχρι στιγμής δεν υπήρξαν άλλο από γοητευτικές. Χ.Κ.

hometaping is killed

2005-06-03T11:20:00.000-07:00

Ακολουθώντας τα χνάρια των Postblue, άλλη μια καλή μπάντα διαγράφεται από τον χάρτη της τρέχουσας μουσικής επικαιρότητας. Οι Hometaping το διάλυσαν. Κρίμας... Αυτά.

Αφελείς σκέψεις, 26 Χιλιόμετρα Βορειοανατολικά της Αθήνας

2005-05-27T15:48:00.000-07:00

Όταν ξεκινούσα να ασχολούμαι με αυτό το blog είχα ψιλοϋποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα πέσω στον «χθες-έφαγα-σπανακόπιττα-και-τα-κακά-μου-ήταν-πράσινα» αυτισμό απ' τον οποίο χαρακτηρίζονται τα περισσότερα από τα blog που είχα μέχρι τούδε επισκεφτεί. Παρόλα αυτά αθετώ την υπόσχεσή μου μια και η καθημερινότητα αποδεικνύεται άκρως ερεθιστική:

Πριν από λίγο επέστρεψα σπίτι. Ανηφόριζα την Κηφισίας καβάλα στο κουρασμένο εικοσάχρονο άλογό μου (ράτσας Renault 9) και κάπου στο ύψος της Κηφισιάς, εκεί που προχωρούσα αμέριμνος και υπνωτισμένος από τις αηδίες που έπαιζε ο Rock FM, ακούω ξαφνικά ένα τεράστιο, υγρό και υπόκωφο ΝΤΟΥΠ! Γυρνάω δεξιά μου και βλέπω πάνω στο πλαϊνό παράθυρο έναν πελώριο άσπρο λεκέ! Τα slackerάκια της Κηφισιάς σπάνε πλάκα, σκέφτομαι, τσαντίζομαι προσωρινά, αλλά στα 100 μέτρα μου έχει περάσει. Φτάνω στο σπίτι μου στον Άγιο Στέφανο και, προτού αρχίσω την επιχείρηση «λάστιχο», τολμάω να γευτώ λίγο από τον παχύ άσπρο λεκέ. Απλώνω το δάχτυλο, το βάζω στο στόμα και γεύομαι λίγο υπέροχο στραγγιστό (και πολύ σκονισμένο) γιαούρτι…

Και μετά σκέφτομαι ότι, αν οδηγούσα Mercedes και διέσχιζα το Αιγάλεω στο δρόμο για το εξοχικό στην παραθαλάσσια Κορινθία, το γιαούρτωμα δεν θα ‘ταν από γιαούρτι, αλλά από φρέσκο ασβέστη, κλεμμένο από το γιαπί μιας οικοδομής. Και θα έφτανα στο εξοχικό και θα ήμουν ακόμα τσαντισμένος. Αυτά.

Lifestyles of the rich and the famous

2005-05-27T15:23:00.000-07:00

Παραθέτω αυτούσιο ένα τμήμα από τα άπειρα δελτία τύπου που τα τσακάλια του mainstream συντάσσουν και στέλνουν, χωρίς να ρωτήσουν φυσικά, στο inbox μου. Μα και βέβαια θα σας δημοσιεύσω χρυσοί μου!

«Το ‘***’ είναι το κορυφαίο πάρτυ της Αθήνας και για το καλοκαίρι του 2005. Όπως η γύρη έλκει τις μέλισσες σ’έναν τρελό χορό, έτσι και το ‘***’ τραβάει τα φώτα και τους φωτισμένους ανθρώπους στο κορυφαίο social gathering της Αθήνας. Είναι η πασαρέλα της πόλης απ’όπου παρελαύνουν σε εβδομαδιαία βάση τα τελευταία hits σε μόδας, της μουσικής και του lifestyle, όλες οι νέες τάσεις στο σύγχρονο night clubbing και βρίσκεται πάντα σε συγχρονισμό με τις κορυφαίες μητροπόλεις του κόσμου μεταφέροντας στην Ελλάδα οτιδήποτε νέο συμβαίνει στην διασκέδαση, την μουσική και το lifestyle. Σύμφωνα με τον ξένο τύπο το ‘***’ είναι το κορυφαίο event πανευρωπαικά εβρισκόμενο σε μία λίστα που περιλαμβάνει events σε προορισμούς όπως το Σαιν Τροπέ, η Ίμπιζα, η Μαγιόρκα, οι Κάννες, το Ρίμινι κ.α. και είναι το event στο οποίο σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες θέλουν να εμφανιστούν. Έχει εξελιχθεί σαν το απόλυτο στέκι των επωνύμων και όλων των Αθηναίων με άποψη και γνώση για το σύγχρονο clubbing αλλά και των πιο ψαγμένων αλλοδαπών κατοίκων και επισκεπτών της Αθήνας προσφέροντας τους την πιο προχωρημένη άποψη στο night clubbing».
(Και παει λέγοντας...)

Ζητείται εξοχικό στο Λαγoνήσι

2005-05-27T05:55:00.000-07:00

Αφού έψησαν το ψάρι στα χείλη των 300 (του Λεωνίδα?), οι διοργανωτές του Synch εδέησαν επιτέλους να ανακοινώσουν το line-up του πιο προωθημένου μουσικού festival που διοργανώνεται στην Ελλάδα. Μπείτε και δείτε: http://www.synch-festival.com/site/index.htm# . Ραντεβού στο Λαύριο.

generic

2005-05-23T15:01:00.000-07:00

Ασφαλώς και δεν περιμένατε αυτό το blog να σας υποδείξει πόσο όμορφη και φρέσκια φαίνεται όλη αυτή η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χάρη στα/γύρω από τα ονόματα της νέας folk σκηνής όπως ο Davandra Banhart, οι Cocorosie και η Joanna Newsom. Κι εκεί που τα φχαριστιέσαι όλα με την ψυχή σου, σκάει στα χέρια σου το νέο The Wire Tapper (η συλλογή του περιοδικού The Wire που συνοδεύει το τεύχος του Ιουνίου που, παρεμπιπτόντως, μην το περιφρονείτε, έχει πολύ όμορφα πράγματα μέσα) και ακούς το κομμάτι της Hanne Hukkelberg, και ακούς το ίδιο νιαρ νιαρ, το νάζι, την τρυφερότητα και την αφέλεια και σκέφτεσαι ότι τελικά οι προλαλήσαντες κατάφεραν ήδη να δημιουργήσουν κάτι σαν σχολή. Συνήθως σ’ αυτό το σημείο δεν είναι που αρχίζει να χάνεται η μαγεία και τη θέση της να παίρνει ο μανιερισμός;

left-over-dubs vol.4

2005-05-21T07:12:00.000-07:00

Clare Connors – Rehearsal Tapes 1999/2000 (Peripheral)
Οι Balanescu Quartet, ένα βρετανικό κουαρτέτο εγχόρδων, προσπάθησε να φτάσει τους Kronos Quartet σε δημοτικότητα κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’90, όμως, κάτι τέτοιο δε επιτεύχθηκε ποτέ. Έτσι, αργά αλλά σταθερά βυθίζονται στην αφάνεια, ενώ τα μέλη τους αποπειρώνται όλο και πιο συχνά να κάνουν solo δουλειές. Για την Clare Connors, το Rehearsal Tapes αποτελεί την πρώτη solo προσπάθεια και πρόκειται για μια συνεργασία με τον Tim Kirby, μέλος των Sonic Catering Band, σε μια δεκάιντση φέτα βινυλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα για λογαριασμό της εταιρείας των τελευταίων, την Peripheral Conserve. Κάθε πλευρά καταλαμβάνεται από μία σύνθεση αποτελούμενη από τους επιμήκεις, σιωπηλούς, κάποτε βομβώδεις κάποτε μελωδικούς, μα πάντοτε βαθείς τόνους της Connors και από τις ηλεκτρονικές παρεμβάσεις του Tim Kirby που δεν προσβάλουν τον ήχο του βιολιού της Connors αλλά τον εμπλουτίζουν με ηχοχρώματα που η Connors από μόνη της δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει. Πρόκειται για δύο υπέροχους αυτοσχεδιασμούς που χαρακτηρίζονται από μια βαθιά και ανατριχιαστική εσωτερικότητα που θα έδινες το μισό σου βασίλειο για να διαρκέσουν κατιτί παραπάνω. Χ.Κ.

Καλλιδρομίου 94

2005-05-19T09:51:00.000-07:00

(το παρακάτω κείμενο δημοσίευσαν και διανέμουν χέρι με χέρι οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τον χώρο που βρίσκεται στο υπόγειο της Καλλιδρομίου 94)

Είμαστε εδώ, στη γειτονιά μας, τα δύο-τρία τελευταία χρόνια, λίγο πιο κάτω από τα πόδια σας, υπογείως στην Καλλιδρομίου 94, φτιάχνοντας έναν χώρο ανοιχτό για όλους.
Για όσους ασφυκτιούν από τους τρελούς ρυθμούς της Τσιμεντούπολης. Για όσους θέλουν να εκφραστούν και νιώθουν να πνίγονται από την ανυπαρξία δημόσιων χώρων και τον ασφυκτικό έλεγχο της ζωής μας, Όλον αυτό τον καιρό δεν μείναμε κλεισμένοι σε αυτή τη λέσχη που φτιάξαμε με τα χέρια μας, αγωνιστήκαμε μαζί σας ενάντια στο σκοτάδι των ισχυρών που θέλουν να κρύψουν πίσω από ηλεκτροφωτισμένες ακριβές βιτρίνες.
Οι άνθρωποι στην Καλλιδρομίου 94 δίνουν το παρόν σε κάθε κοινωνικό αγώνα, στο αντιπολεμικό κίνημα, στις μεγάλες απεργίες για το ασφαλιστικό, συμμετείχαν σε όλα τα κινήματα των κατοίκων της μητρόπολης, που δεν θέλαν και οι ελάχιστοι εναπομείναντες δημόσιοι χώροι να γίνουν βορά των απατεώνων στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ολυμπιάδας (Πεδίον του Άρεως, Λόφος του Φιλοπάππου).
Κάνουμε δωρεάν κινηματογραφικές προβολές και μουσικές συναυλίες τη στιγμή που για τα πάντα μέσα στην πόλη πρέπει να πληρώνουμε ένα διαρκώς πιο ακριβό αντίτιμο. Χωρίς αποκλεισμούς για κανέναν και οτιδήποτε (εκτός από τις κάθε είδους πρέζες) θελήσαμε να εγκαινιάσουμε έναν χώρο ελευθερίας, την ίδια στιγμή που οι κυρίαρχοι του κόσμου βομβάρδιζαν γυναικόπαιδα στο Ιράκ, έφτιαχναν Γκουαντανάμο και προσπαθούσαν να τσακίσουν κάθε δικαίωμα που κέρδισε με αίμα αυτός ο λαός από τη χούντα και μετά, στο όνομα του «¨πολέμου κατά της τρομοκρατίας».
ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ – ΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
Αυτοί που αποπειράθηκαν να φτιάξουν τις «ολυμπιακές» φυλακές, που έχουν μετατρέψει τα κρατητήριά τους σε ΑΜΠΟΥ-ΓΚΡΑΙΜΠ αλά ελληνικά, όπως πρόσφατα οι βιαιοπραγίες και τα βασανιστήρια κατά των Αφγανών μεταναστών στο τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα. Φαίνεται ότι ένας χώρος που καθένας μπορεί να συζητήσει, να παίξει, να διαβάσει, να υλοποιήσει τις ιδέες του, δεν είναι ανεκτός από αυτούς. Φαίνεται ότι το να συζητάμε και να κάνουμε τέχνη και πολιτισμό, να θέλουμε να αλλάξουμε την μίζερη πραγματικότητα είναι ανεπίτρεπτο.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΧΤΥΠΗΣΑΝ
Την Πρωτοχρονιά ασφ-αλήτες άφησαν ένα εύφλεκτο μήνυμα (με γκαζάκια και βενζίνη) στην πόρτα μας (αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την παραβιάσουν). Θέλουν να μας φοβίσουν, να μας σταματήσουν από όλα αυτά που κάνουμε χωρίς την άδειά τους. Θέλουν να σταματήσουμε να αναπνέουμε.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΥΤΕ ΕΣΕΙΣ
Ο χώρος υπογείως της Καλλιδρομίου 94 είναι τώρα πιο ανοιχτός από ποτέ σε όλους εμάς – εσάς, γονείς, γιους κόρες, εδώ στην γκρίζα γειτονιά που θέλουμε να βλέπουμε λίγο χρώμα εδώ και τώρα.
*Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε ούτε να χάσουμε, γι’ αυτό φοβίζουμε αυτούς που ΤΡΟΜΟ-ΚΡΑΤΟΥΝ μέσα από κανάλια, στολές και ταγματασφ-αλήτικες μεθόδους τους που δεν έχουν αλλάξει 60 χρόνια τώρα.
*Δεν φιμωνόμαστε, δεν κάνουμε πίσω, ο δικός μας αγώνας είναι αγώνας του καθένα που αγωνίιζεται να επιβιώσει, να ζήσει παρά και ενάντια στα αφεντικά, καθενός –μιάς, που αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση…
*Οι εμπρησμοί απέναντι σε στέκια, όπως συνέβη στο ΑΝΩ ΚΑΤΩ Πατησίων και τα χτυπήματα των έμμισθων φασιστοειδών δεν μπορούν παρά να δυναμώσουν τη φωτιά, αυτή τη ΦΩΤΙΑ που ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.

«Λέσχη υπογείως στην Καλλιδρομίου 94» - σύλλογος εναντιοδρομία

cheap art

2005-05-18T14:02:00.000-07:00

Αρκετά ενδιαφέρουσα η έκθεση White Cube, Black Box που εγκαινιάστηκε τις προάλλες στην gallery της Cheap Art (Θεμιστοκλέους και Μεταξά). Κοντοστέκομαι στον πιο φιλόξενο «κύβο» του Νίκου Τριανταφύλλου, το 2m x 2m κουτί με την ποδιά και τα τριαντάφυλλα, που με τη ζέστη πλάκωσε τώρα τελευταία στην Αθήνα έχει μετατραπεί σε μια μικρή σάουνα. Από τα ηχεία που είναι τοποθετημένα στο ύψος του αυτιού βγαίνει μια υπέροχη μουσική. Πρόκειται για το εννιάλεπτο δημιούργημα μιας σχετικά νέας μπάντας από την Θεσσαλονίκη που είναι ουσιαστικά το «πείραγμα» ενός παλιού τραγουδιού που έγραψε ο Αττίκ και ερμήνευσε η Ελίζα Μαρέλη. To group λέγεται Eventless Plot, σύντομα θα κυκλοφορήσει η πρώτη του δουλειά, ενώ θα διαβάσετε κατιτί περισσότερo γι’ αυτούς στο επόμενο τεύχος του overdub.

postblue

2005-05-17T04:46:00.000-07:00

Λειτούργησαν ως σχήμα για περισσότερα από πέντε χρόνια. Έδωσαν συναυλίες, υπήρξαν απίστευτα άτυχοι στο θέμα των support (δεν τα κατάφεραν να ανοίξουν τις συναυλίες των Motorpsycho, Mercury Rev, Liars…), άφησαν πίσω τους πολλές ηχογραφήσεις (κυρίως σε CD-R), άλλαζαν μέλη, επέμεναν και, κυριότατα, είχαν έναν από τους πιο ενδιαφέροντες rock ήχους που ακούστηκε ποτέ στη χώρα μας. Πριν από λίγες μέρες ωστόσο μου ανακοίνωσαν το τέλος της θητείας τους για ψυχολογικούς περισσότερο λόγους. «Οι μπάντες είναι για να δυαλύονται» όπως μου είπε κι ένας φίλος και, στην προκειμένη, νομίζω ότι η διάλυση δεν θα αποτρέψει τα έτσι κι αλλιώς υπερ-δραστήρια μέλη του group από το να συνεχίζουν να παράγουν και να δημιουργούν με τα νέα τους ατέλειωτα projects…

left-over-dubs vol.3

2005-05-14T06:44:00.000-07:00

Nixilx.Nijilx (Absurd)
Οι Nixilx.Nijilx ήταν η μεγάλη ευχάριστη έκπληξη από τη γειτονιά. Πίσω από τον γλώσσοδέτη που έχουν για όνομα κρύβεται ένας ανήσυχος εικοσάχρονος που, απ’ ότι διαβάζω στο εσώφυλλο έχει ηχογραφήσει και μιξάρει μόνος του αυτό το τριαντάλεπτο σύνολο από ηλεκτρική κιθάρα, φωνή, μικροφωνικούς θορύβους, ανάσες, παιχνιδοτύμπανα και ήχους από το περιβάλλον. Στον τρόπο με τον οποίο δένονται όλα αυτά σε ένα καλαίσθητο μα πάντοτε πειραματικό και αρκετά απαιτητικό ηχοσύνολο αναγνωρίζω μια πρωτότυπία και μια υπερβολικά γενναία υπόσχεση για το μέλλον. Κάπου ανάμεσα στην ambient μυσταγωγία και την ηλεκτροακουστική του παράνοια ο ήχος των Nixilx.Nijilx κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή και τον βάζει στη διακιασία να στήσει αυτί για να ανάκαλύψει την όμορφη αφήγηση που η προσεκτική ακρόαση του mini-album αποκαλύπτει. Χ.Κ.

Duran Duran Duran Duran Duran

2005-05-13T17:42:00.000-07:00

23 Ιουνίου οι Duran Duran στο Λυκαβηττό και –αυτό είναι είδηση- ο Duran Duran Duran στο Bios. Εν τω μεταξύ ο τύπος είναι περίπτωση: http://rhinoplex.org/edflis/

Οι επιπτώσεις του lifestyle…

2005-05-11T12:09:00.000-07:00

Thumbs up στα μικρά δισκοπωλεία της Αθήνας που τίμησαν με κλειστές πόρτες τον εορτασμό μιας ημέρας που πολλοί άλλοι, εμού συμπεριλαμβανομένου, δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν ή δεν αναγνώριζαν ότι όφειλαν να τιμήσουν.

Thumbs down σε όσους πυροβολούν για οποιονδήποτε λόγο και σε οποιοδήποτε χώρο. Αυτό είναι η μία πλευρά του νομίσματος, θα πουν κάποιοι. Τι να κάνουμε, πάντα τα πήγαινα καλά με τα γράμματα, ποτέ με τις κορώνες.

Thumbs up στον Peekay Tayloh ο οποίος έχτισε ένα πολύ ενδιαφέρον σετ χτες το βράδι ανοίγοντας για την εμφάνιση του Richard Devine.

Thumbs down στο Bios που εξακολουθεί να τηρεί ωράρια ξενυχτάδικου στις συναυλίες του ταλαιπωρώντας οικονομικά και σωματικά τους θεατές.

Thumbs up στον DJ Andy Smith ο οποίoς έδωσε ένα υπέροχο DJ set χθες στο Club 22.

Thumbs down στον κόσμο που παραβρέθηκε στο προαναφερθέν event ο οποίος –στην πλειοψηφία του- φαινόταν να μην καταλαβαίνει τι ακούει και γιατί βρισκόταν εκεί, εγκαταλείποντας πρόωρα τον χώρο.

Τhumbs down τέλος και στον προαναφερθέντα χώρο που χρέωνε το ποτό με €10. Και μετά απορώ ο ηλίθιος με τον κόσμο που εγκαταλείπει πρόωρα.

Καλή Φουρνιά!

2005-05-10T07:44:00.000-07:00

Η πάντοτε εκλεκτική The Leaf Label μόλις κυκλοφόρησε μερικούς από τους πιο όμορφους δίσκους της άνοιξης.
Colleen – The Golden Morning Breaks
Caribou – The Milk of Human Kindness
A Hawk & A Hawksaw – Darkness At Noon

Ήσουν εκεί Γιώργο…

2005-05-09T12:04:00.000-07:00

όταν οι Bokomolech κυκλοφορούσαν τον πρώτο τους δίσκο στη Lazy Dog;
όταν οι Sigmatropic ηχογραφούσαν με τον αφρό των σύγχρονων τραγουδοποιών;
όταν πίναμε μπάφους ακούγοντας τους δίσκους της Ninja Tune;
όταν ο Scott Walker υπέγραφε συμβόλαιο με τη 4AD;
όταν οι Clinic άνοιγαν τη συναυλία των radiohead?
όταν οι Porcupine Tree κυκλοφορούσαν αξιοπρεπείς δίσκους;
όταν οι Faultline ηχογραφούσαν τον πρώτο τους δίσκο στη Leaf;
όταν το διέλυσαν οι Cocteau Twins;
όταν οι Piano Magic έβγαζαν τα πρώτα τους αριστουργηματικά δωδεκάιντσα;
όταν οι Blonde Redhead έπαιζαν ακόμα θόρυβο;
όταν η Lisa Gerrard μας καθάγιαζε με τη φωνή της;
όταν ψώνιζα το πρώτο επτάιντσο των Mogwai?
όταν οι Zephyrs γίνονταν οι προστατευόμενοι των Mogwai?
όταν συζητούσαμε με τις ώρες για το πόσο ωραίο συγκρότημα είναι οι Labradford;
όταν ο Badly Drawn Boy έβγαζε τα συλλεκτικά του singles στην twisted Nerve?
όταν οι Elbow έπαιζαν στο Λαύριο;
όταν ιδρώναμε στους James Taylor Quartet;
όταν οι Sigur Ros ήταν ακόμα ένα άγνωστο συγκρότημα από την Ισλανδία;
όταν οι Life Without Buildings έκαναν το An να μοιάζει με κονσερβοκούτι;
όταν οι Antony & Τhe Johnsons έκαναν το cameo τους στο The Animal Factory;

Ένα βροντερό FUCK YOU στους επικοινωνιολόγους του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης…
Μήπως θέλετε να κάνετε link και το blog μας;
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1374&rf=1351730495&m=2503&rm=22367090&l=2

Πόσο εγωιστικά σκέπτεται κανείς όταν ζει και δρα στην Αθήνα…

2005-05-08T06:05:00.000-07:00

θαρρεί ότι βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου…
Προχθές σας έγραφα για τις υπέροχες αφίσες που αφορούν την εμφάνιση του Richard Devine στο Bios και σας παρότρυνα να βγείτε έτσι κι αλλιώς καμιά ανοιξιάτικη βόλτα μήπως και τις πετύχετε. Επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, τουλάχιστον για τους αναγνώστες που βρίσκονται εκτός νομού Αττικής, here’s the deal: στέλνετε ένα mail στο overdub@otenet.gr όπου αναγράφετε το όνομα και τη διεύθυνσή σας. Μετά από λίγες μέρες το poster θα φτάσει στο σπίτι σας… τόσο απλό (προσοχή: τα poster θα αποσταλούν μόνο σε όσους μένουν έξω από τα όρια του Ν. Αττικής).
Κι ένα νέο της τελευταίας στιγμής: την εμφάνιση του Devine στο Bios θα ανοίξει ο Peekay Tayloh, ο οποίος θα παρουσιάσει νέο υλικό, το οποίο, σύμφωνα με «φήμες» είναι αρκετά πιο εξελιγμένο από το έτσι κι αλλιώς υπέροχο ντεμπούτο Sofa O.D.

"leaked tracks"

2005-05-07T07:33:00.000-07:00

Eίναι εσκεμμένο ή τυχαίο που ο Andy Diagram και ο Keith Moline, οι Two Pale Boys δηλαδή, συνεργάζονται μόνο με χοντρούς egomaniacs? Η νέα τους ηχογράφηση δεν έγινε με τον David Thomas αλλά με τον Frank Black. Πρόκειται για επανεκτελέσεις γνωστών και αξέχαστων τραγουδιών των Pixies σε ένα πολύ πιο θεατρικό και πειραματικό πλαίσιο. Ακούγεται ίσως αναπάντεχο, αλλά το αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό! Το πιστοποιεί το υλικό που διέρρευσε πρόσφατα μέσα από το διαδίκτυο.

Ανοιξιάτικη βόλτα

2005-05-06T08:25:00.000-07:00

Λοιπόν, σήμερα ένας φίλος μου υπέδειξε αυτές τις απίστευτες φωτογραφίες από performance του Ulver στη σελίδα της εταιρείας του. Μπείτε και δείτε…
http://www.jester-records.com/ulver/ulver_red.html

Τις είδατε; Όλως τυχαίως, αντίστοιχης περίπου αισθητικής είναι και η ομορφότερη αφίσα που κυκλοφόρησε τελευταία στην Αθήνα: ο λόγος για την αφίσα που διαφημίζει το live του Richard Devine στο Bios την ερχόμενη Τρίτη (10/5). Μην περιμένετε να σας δώσω link. Κλείστε τα PC και βγείτε στους δρόμους να τη δείτε. Άνοιξη είναι, διάβολε.

left-over-dubs vol.2

2005-05-05T05:51:00.000-07:00

Άλλο ένα παραλειπόμενο από το τρέχον τεύχος του overdub...

Seid – Among The Monster Flowers Again (Luftwaffel)
Ακούγοντας πόσο καλά έχουν αφομοιώσει τις υποδιαιρέσεις της ψυχεδελικής μουσικής και τις έχουν εντάξει στο ντεμπούτο τους album, είναι να απορείς που Seid δεν έρχονται από το Τέξας ή από κάποια άλλη ψυχεδελική μητρόπολη του πλανήτη παρά μόνο από τη Νορβηγία. Παρόλα αυτά η εξαμελής μπάντα κινείται με άνεση ανάμεσα σε πειραματικά instrumentals (Among The Monster Flowers… again), σε δυναμικές stoner στιγμές (Fire Song), σε υποτονικούς ψυχεδελικούς λήθαργους (Sleep) και σε progressive χασίματα (The Tale Of The King On The Hill) εκτελεσμένα όλα με πολύ μεγάλη φροντίδα. Εκτός από τη στάνταρ rock ενορχήστρωση οι Seid διανθίζουν τη μουσική τους με μια στρατιά από ρετρό πληκτροφόρα καθώς και theremin, αλλόκοτους ηλεκτρονικούς θορύβους και κλαρινέτο και κάνουν τον δίσκο τους ένα καλειδοσκόπιο του σύγχρονου αλλά και του παλιότερου ψυχεδελικού ήχου. Συχνά πυκνά μας θυμίζουν τους πρώιμους Pink Floyd, o ήχος τους ωστόσο εκτείνεται πολύ πιο μπροστά στο χρόνο, έχοντας σύγχρονη αντίληψη στην παραγωγή και επιδράσεις από τους Hawkwind μέχρι τους Kyuss και από τους Gong μέχρι τους United States Of America. Αν η όμως πολυμορφία του ήχου τους αποτελεί ό,τι πιο εντυπωσιακό γύρω από τους Seid, αποτελεί ταυτόχρονα και την αδυναμία τους, μια και η έλλειψη ενός συγκεκριμένου στίγματος ενδεχομένως να τους κοστίσει σε δυνητικό ακροατήριο. Τελικά, η πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά αφήνει συνολικά καλές εντυπώσεις αν και δύσκολα σε κερδίζει με όλα της τα κομμάτια. Οι σχολαστικοί της ψυχεδέλειας ωστόσο θα έχουν να κάνουν με μια σημαντική ανακάλυψη. (www.luftwaffel.com) Χ.Κ.

"Γαμώτο...

2005-05-04T15:01:00.000-07:00

… να μην μπορούμε να βάλουμε τον Σάκη ένα εξώφυλλο…» μουρμούρισε σήμερα αγανακτισμένη η αρχισυντάκτρια στο meeting της συντακτικής ομάδας για το lifestyle περιοδικό όπου ξεπουλιέμαι για να βγάλω κάνα φράγκο. Όπως ανάρωτιέται κάθε εβδομάδα η Μιχελάκου, «τι γυρεύω εδώ;».

New Kids on The Block

2005-05-03T05:55:00.000-07:00

To avopolis και το rockroll τα επισκεπτόμαστε για να ενημερωνόμαστε όμως τα υπόλοιπα webzines τα επισκεπτόμαστε για να τα διαβάζουμε (τώρα το κατά πόσο διαβάζουμε μέσα από τις οθόνες των PC, αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης...) Στην παρέα των φίλτατων δεύτερων (mic, sonicplayground) έρχεται τώρα να προστεθεί και το www.tranzistor.gr που με μια πρώτη ματιά φανερώνει αν μη τι άλλο ότι οι δημιουργοί του έχουν καλό γούστο και κέφι για κάτι το διαφορετικό.
Γενικά πάντως, και αυτό αποτελεί έκκληση προς άπαντες τους online (και offline) δημο(υ)σι(κ)ογράφους, ας ξεκολάμε και λιγάκι από τη γραμμή του pitchfork. Ας βάζουμε το μυαλό μας να δουλεύει που και που...

Λουκέτο…

2005-05-02T09:21:00.000-07:00

έβαλαν οι cult εταιρείες, Mali K7 & Seydoni Mali προφασιζόμενες τη δυσκολία να αντιπαρέλθουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την πειρατεία. Και να σκεφτείς ότι κυκλοφορούσαν κυρίως κασέτες. www.mali-music.com

«Αυτό κύριοι είναι το νέο rock ‘n’ roll»

2005-04-30T07:36:00.000-07:00

ανακοινώνει ο υπάλληλος του δισκοπωλείου και βάζει στο πικάπ να παίξει το νέο δώδεκάιντσο του/των Venetian Snares
“Άντε ρε χέσε, ναούμ”, έρχεται περιεκτική η απάντηση από το Χρήστο Δασκαλόπουλο.

Στο πνεύμα των ημερών

2005-04-29T03:55:00.000-07:00

Jesus Was Way Cool

Jesus was way cool. Everybody liked Jesus.
Everybody wanted to hang out with him.
Anything he wanted to do, he did.
He turned water into wine, and if he had wanted to,
he could have turned wheat into marijuana, sugar into cocaine, or vitamin pills into amphetamines.
He walked on the water and swam on the land.
He would tell those stories and people would listen.
He was really cool
If you were blind, or lame, you just went to Jesus and he would put his hands on you and you would be healed.
That’s so cool.

He could have played guitar better than Hendrix.
He could have told the future.
He could have baked the most delicious cake in the world.
He could have scored more goals than Wayne Gretzky.
He could have danced better than Baryshnikov.
Jesus could have been funnier than any comedian you can think of.

Jesus told people to eat his body and drink his blood.
That’s so cool. Jesus was so cool.
But then some people got jealous of how cool he was, so they killed him.

But then he rose from the dead! He rose from the dead, did a little dance, and went up to heaven. I mean, that’s so cool. Jesus was so cool. No wonder there are so many Christians.

Στίχοι από το τραγούδι των King Missile "Jesus Was Way Cool"

που βρισκόταν στο album Mystical Shit του 1990. Οι στίχοι

υπάρχουν επίσης στην ποιητική ανθολογία του John S. Hall

με τον τίτλο "Jesus Was Way Cool" (Soft Skull Press, 1997).

Τρελό γέλιο...

"Dear Mr. Bush, There Are Over 100 Words for Shit and Only 1 for Music. Fuck You, Out Hud"

2005-04-28T03:20:00.000-07:00

Αυτός είναι ο πιο ωραίος τίτλος τραγουδιού που άκουσα τελευταία. Βρίσκεται μέσα στον καινούργιο δίσκο των Out Hud ("Let Us Never Speak Of It Again" K7). Παρεμπιπτόντως ο δίσκος είναι πάρα πολύ καλός!

Γλυκιά Χυλόπιτα

2005-04-27T12:15:00.000-07:00

Μπορεί το café Futura να αρνήθηκε για λόγους λογιστικής πολιτικής (ευγενικά, κόσμια και μετά λύπης του, οφείλω να ομολογήσω) τη διάθεση του overdub μέσω του βιβλιοπωλείου του, αυτό ωστόσο δε με αποθαρρύνει από το να φύγω με τις καλύτερες εντυπώσεις από τον χώρο του σκεπτόμενος τα εξής:
-Το -lounge αισθητικής- café του είναι ένας από τους πιο καλόγουστους αντίστοιχους χώρους στην Αθήνα.
-Το βιβλιοπωλείο –όμορφο ΚΑΙ αυτό- περιλαμβάνει όλο τον κατάλογο των εκδόσεων Futura στις οποίες έχουν εκδοθεί μερικές από τις πιο αξιόλογες δουλειές του σύγχρονου σκέπτεσθαι. Επίπλέον διατίθενται βιβλία των (επίσης αξιολογότατων) εκδόσεων Απόπειρα.
-Η gallery Gazon Rouge, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου, φιλοξενεί αυτές τις μέρες το installation της Γεωργίας Σαγρή με τίτλο «Εξομολόγηση». Ωραίο concept, ωραία εκτέλεση και τελικό αποτέλεσμα που πετυχαίνουν το στόχο τους: να σε βάλουν στη διαδικασία να στοχαστείς.

Βίκτωρος Ουγκώ 15, κοντά στην πλατεία Καραϊσκάκη

left-over-dubs

2005-04-26T08:09:00.000-07:00

Πολλοί από τους δίσκους που είχαμε πρόθεση να παρουσιάσουμε στο τρέχον τεύχος του overdub δεν βρήκαν το δρόμο τους προς αυτό είτε επειδή δεν χωρούσαν, είτε επειδή είχαν "παλιώσει" αρκετά. Από το να μείνουν κατεψυγμένες είναι καλύτερα να άνεβάσουμε αυτές τις παρουσιάσεις στο blog. Το ντεμπούτο των The Chap από το Λονδίνο κάνει μια αρχή. Σύντομα κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους από την Lo Recordings και οι καλές γλώσσες αναφέρουν ότι πρόκειται για εξαιρετική δουλειά...

The Chap – The Horse (Lo Recordings)
Καθώς η σύγχρονη pop και rock παραγωγή μοιάζει αδύναμη να βγει από τη μαρμίτα της κοινοτυπίας, οι The Chap από το Λονδίνο μας δίνουν μια εξαίρεση στον κανόνα με το ντεμπούτο τους album να προεκτείνει το όρια της φόρμας σε ένα πλουραλιστικό κράμα από ηλεκτρονικά στοιχεία και πειραγμένους ήχους ακουστικών και ηλεκτρικών οργάνων. Το Τhe Horse περιέχει δώδεκα κομμάτια που είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους και που χαρακτηρίζονται από μια πολύ μοντέρνα προσέγγιση στον ήχο και την τραγουδοποιία με εκπλήξεις να παραμονεύουν κάθε στιγμή. Μπορεί κανείς να ανιχνεύσει αναφορές στις παραδόσεις του kraut rock, του new wave και του post punk όμως το The Horse δεν παύει να είναι ένας δίσκος που έχει τη δική του αισθητική και ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχετε ακούσει. Εκτός από το Effort Plus Guns (το οποίο είχε περιληφθεί σε λίγο διαφορετική εκτέλεση στη συλλογή Atmo B του overdub) περιέχονται εδώ και άλλα σπουδαία κομμάτια όπως τα “(Hats Off To) Dr Frangi” και “ Got Flattened By A Pig Farmer” (τα οποία έχουν ήδη ξεχωρίσει σαν singles) το Stereolabιζον Le Theme και η ξεχαρβαλωμένη μπαλάντα “We Re Not Impartial”. Μέσα από την υπονόμευση της κλασικής δομής του τραγουδιού και την διάθεσή τους να πειραματιστούν με τους ήχους και τις ενορχηστρώσεις μέσα στο studio κατάφεραν να μας δώσουν έναν από τους πιο φρέσκους και ξεχωριστούς δίσκους που ακούσαμε τελευταία. Χ.Κ.

Εσύ πώς θα ένιωθες…

2005-04-25T01:54:00.000-07:00

αν έχεις βγει για έναν καφέ και ξαφνικά κάποιος έρχεται να σου πουλήσει για δύο ευρώ την ιαπωνική πατέντα διπλώματος του χαρτιού origami; Πώς θα ένιωθες αν αυτός ο κάποιος είναι ένα από τα πιο ελεύθερα πνεύματα στον χώρο της μουσικής, μια από τις πιο σημαντικές μορφές στην ιστορία του ελληνικού underground και, τέλος, ένας από τους καλύτερούς σου φίλους; Πώς θα ένιωθες αν σε ρωτούσε «θέλετε ένα origami;» ο τραγουδιστής των Lost Bodies;

Θα ήθελα νά 'μουν αμερικανάκι…

2005-04-24T08:52:00.000-07:00

να πάρω ένα αυτόματο, να μπουκάρω σε ένα από εκείνα τα “rock club” και να αρχίζω να καθαρίζω αδιακρίτως τις ορδές του κόσμου που στέκεται ακίνητος, αμίλητος, μπλαζέ. Τις ορδές του κόσμου που βγαίνουν έξω με την ψυχολογία του «μήπως και γαμήσω» και τελικά, το μόνο που καταφέρνουν να γαμήσουν είναι την ψυχολογία των λιγοστών που βγαίνουν με καλή, καθαρή και εξωστρεφή διάθεση. ’Oπως επιβάλλει η παράδοση, μετά θα αυτοκτονούσα. Σιγά να μην έδινα στους μπάτσους τη χαρά να με μαγκώσουν.