Monday, June 13, 2005

«Τα θερινά τα σινεμά»

Αυτές είναι οι ταινίες που προβάλλονται στην ταράτσα του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου έως το τέλος του μήνα. Οι προβολές ξεκινούν στις εννιά και μισή.

Δευτ.13: Le Merphis – Z.L. Godard
Tρ.14: Society of the Spectacle
Τετ.15: Bloody Sunday – Paul Grinkas
Πεμ.16: Solaris – Andrei Tarkowsky
Παρ.17: The Man Who Wasn;t There – Joel Κoen
Σαβ.18: L’anglaise et le Duc – Eric Romer
Κυρ.19: Planet of The Apes (original 1,2)
Δευτ.20: Corto Maltese – La Cour secret de la Arcanes – Pascal Morelli
Τρ.21: Wheel Of Time – Werner Hertzog
Τετ.22: Cooler – Wayne Kramer
Πεμ.23: Soldier Blue – Ralph Nelson
Παρ.24: Ζοο – Peter Greenaway
Σαββ. 25: Face In The Crowd – Elia Cazan
Κυρ.26: Faces – J.Kassavetes
Δευτ.27: Mikrocosmos Documentary
Τρ.28: Devil’s Eye – I. Bergman
Τετ.29: Satyricon – F.Felini
Πεμ.30: Clones documentary

Τις προβολές συντονίζει το Κενό Δίκτυο

Εμείς

Χθες βράδι, βρέθηκα για σε έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο. Βρίσκεται δίπλα από τον «Κάβουρα» στα Εξάρχεια και υπόσχεται να δώσει κάτιτίς παραπάνω στο ταλαίπωρο πολιτισμικό τοπίο.

Ό,τι ακολουθεί αποτελεί αυτούσια μεταφορά του κειμένου που μοιραζόταν στην είσοδο της ταράτσας του κτιρίου (όπου χθες προβλήθηκε το manga animation Akira)

NOSOTROS
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ


Η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους, την καταπίεση του ατόμου και των κοινωνικών ομάδων, τη δημιουργία πλαστών αναγκών με αποτέλεσμα την εξατομίκευση, την αποχή από την κοινωνική δράση, τον καταναλωτισμό, την ιδιώτευση, την ασημαντότητα την ιδεολογία της ατομικής ανέλιξης. Κατ’ αυτό τον τρόπο η έννοια του κοινωνικού γίνεται ιδιαίτερα θολή και δυσδιάκριτη, τη στιγμή που οι ιδεολογικοπολιτικοί δογματισμοί με τα συνακόλουθα στερεότυπά τους έχουν από καιρό καταρρεύσει.
Το γεγονός αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν γίνονται ή ότι δεν μπορούν να γίνουν σημαντικές προσπάθειες που να προωθούν την αυτοργάνωση στην πράξη ενάντια στις μορφές εξουσίας και ιεραρχίας, στον ρατσισμό και την ξενοφοβία, στον κοινωνικό αποκλεισμό και τον σεξισμό, στην αλλοτρίωση και εμπορευματοποίηση της κοινωνίας, της τέχνης και του πολιτισμού.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η δημιουργία ενός Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου αντιπληροφόρησης, επικοινωνίας και συλλογικής πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης και δράσης αποτελεί επιθυμία, ίσως και αναγκαιότητα
--- Ενός χώρου βασισμένοι στην προοπτική της σύνθεσης αντιλήψεων, εκφράσεων και πρακτικών, κινούμενων στη διαδρομή της ανατροπής, της χειραφέτησης και της επιθυμίας, απαλλαγμένου από φοβίες, κλισέ και δόγματα που οδηγούν σε πολιτικούς, πολιτιστικούς ή κοινωνικούς μικροκόσμου με σαφέστατη ημερομηνία λήξης.
--- Ενός χώρους που θα προβάλει ένα συνολικό κοινωνικό πρόταγμα ανταγωνιστικό και επιθετικό προς το κυρίαρχο φαντασιακό και θα δημιουργεί τις δικές τους ελευθεριακές ρωγμές αντίστασης, με κοινωνικές κινηματικές παρεμβάσεις και δράσεις και θα προτάσσει τη συλλογικότητα και την ισοτιμία απέναντι στη μεσολάβηση, στην ιεραρχία και την εκμετάλλευση.
Γνωρίζοντας ότι οι μηχανισμοί ενχωμάτωσης και αφομοίωσης απειλούν οτιδήποτε διαφορετικό, γίνεται αντιληπτό ότι οποιοδήποτε εγχείρημα δεν μπορεί να καθοριστεί ή να σταθεί σε προοπτική εξέλιξης, αν αναπαράγει εξουσιαστικούς ρόλους, νοοτροπίες, θέσεις και αντιλήψεις.
Γι αυτό θεωρούμε ότι για τη συνδιαμόρφωση ενός Ελευθεριακού Κοινωνικού Χώρου κρίνεται απαραίτητο να ξεκινήσουμε από μια κοινή αφετηρία με κάποια βασικά χαρακτηριστικά. Την αντιεραρχία, την αμεσοδημοκρατία και την αυτονομία. Αυτή είναι και η βάση στην οποία θα συνδέσουμε λόγο, σκέψη και δράσεις, κινούμενοι στο επιθυμητό άλμα άνοιγμα στην κοινωνία. Η άμεση συμμετοχή και η δημιουργική συνείδηση του δημιουργικού ατόμου, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συνέλευσης του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου. Η ανάθεση διαγράφεται και αντικαθίσταται με την ανάληψη ευθυνών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Ο τρόπος, ο σκοπός, τα μέσα, η λειτουργία, η απεύθυνση, οι αποφάσεις είναι εκείνα που κάθε φορά η Συνέλευση του NOSOTROS θα προσδιορίζει.
Καλούμαστε λοιπόν να επαναπροσδιορίσουμε το ΕΜΕΙΣ και ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος NOSOTROS να αποτελέσει μια τομή, όπου θα τέμνονται και θα αλληλεπιδρούν βιώματα και εμπειρίες κοινωνικού-πολιτικού-πολιτιστικού λόγου, αντίστασης και δράσης.

Saturday, June 11, 2005

left-over-dubs vol.6

Loren Connors – The Departing Of A Dream Vol II (Family Vineyard)
Ο Loren Mazzacane Connors βομβαρδίζει την avant-garde μουσική κοινότητα με αλλεπάλληλες κυκλοφορίες, άλλοτε νέες και άλλοτε επανεκδόσεις. Από τις πιο πρόσφατες ξεχωρίζει το sequel στο The Departing Of A Dream του οποίου το πρώτο μέρος αποτελούσε φόρο τιμής του Αμερικάνου κιθαρίστα στο “He Loved Him Madly” του Miles Davis. Το δεύτερο μέρος του The Departing Of A Dream είναι ελάχιστα πιο φωτεινό από τον προκάτοχό του. Περιέχει ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο και field recordings, όλα επιμελημένα από τον ίδιο τον Connors. Χωρίς να είναι τιτλοφορημένες, οι οκτώ ημιαυτοσχεδιαστικές συνθέσεις του The Departing Of A Dream Vol II χάνουν τα όρια μεταξύ τους και δημιουργούν περισσότερο ένα ενιαίο ηχητικό κολάζ παρά ένα album με μεμονωμένα τραγούδια. Εδώ η αίσθηση του χρόνου σβήνει και ό,τι μένει είναι κάποιες μελωδίες θολωμένες από την άχλη των θορύβων και μια υποβλητική ατμόσφαιρα που έχει τη δύναμη να σε καθηλώσει σ’ αυτό γεμάτο από εσωτερική περιπέτεια άκουσμα. Στις περισσότερες από τις συνθέσεις του δίσκου δεν υπάρχουν ακόρντα και μελωδίες για να μνημονεύσεις, υπάρχει όμως σε επάρκεια το συναίσθημα του φόβου και της ανησυχίας, μια δύναμη που φαντάζει απίστευτη για ένα φαινομενικά στατικό άκουσμα σαν κι αυτό. Χ.Κ.

Sunday, June 05, 2005

H καρδιά του κτήνους

Χθες βράδι κατευθυνόμουν με δυο φίλους μου προς το πεδίο του Άρεως όπου γινόταν το Indie Free Festival. Προχωρώντας προς την είσοδο του πάρκου μας κλείνει την είσοδο μια ομάδα αποτελούμενη από πέντε με έξι ανθρώπους εκ των οποίων ο ένας είχε ρέντα:
-Καλησπέρα σας.
-Καλησπέρα σας.
-Παιδιά, για να σας αφήσουμε να μπείτε μέσα πρέπει να μας δείξετε τις ταυτότητές σας…
-Δυστυχώς δεν τις έχουμε επάνω μας…
-Κοιτάχτε να δείτε, επειδή είμαστε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (άσχετο…) και δεν θέλουμε να έχουμε κανένα πρόβλημα, υπάρχουν δύο επιλογές. Μπορείτε είτε να φύγετε χωρίς κανένα πρόβλημα, γιατί εμείς εδώ πρέπει να ελέγχουμε ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από το χώρο. Διαφορετικά θα πρέπει να μπούμε στη χρονοβόρα διαδικασία της εξακρίβωσης στοιχείων.
-Καληνύχτα σας
-Καληνύχτα σας

Στην κεντρική είσοδο του πάρκου τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά για μας, το άγρυπνο, χοιρινό μάτι εξίσου επίμονο και καχύποπτο πάνω μας. Εν τέλει μπήκαμε.


Ε, τώρα, δεν θα σας γράψω και το πώς μου φάνηκε το indie free. Είμαι πάντως πολύ περίεργος να δώ αν και πώς θα καλύψουν το event τα major (μουσικά και όχι μόνο) media. Άραγε θα αναφερθούν καθόλου σ' αυτό ή μήπως είναι αυτό τον καιρό πάρα πολύ απασχολημένοι με το να καλύπτουν αποκλειστικά και μόνο τα major events που διοργανώνουν οι μεγαλοπελάτες τους;

Friday, June 03, 2005

left-over-dubs vol.5

(η δημοσίευση των περασμένων ξεχασμένων συνεχίζεται)

FortDax – Folly (Rough Trade/ Hitch-Hyke)
Έκαναν αισθητή την παρουσία τους στα φυτώρια του βρετανικού underground με μερικά πολλά-υποσχόμενα singles. H πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά δικαιώνει την επιλογή της Rough Trade να τους εντάξει στο δυναμικό της, καθώς αποτελεί μια άρτια κατάθεση ατμοσφαιρικής folk-pop-electronica από μια μπάντα που δουλεύει πολύ σωστά το υλικό που πιάνει στα χέρια της και το απογειώνει μέσα από την κρυστάλλινη παραγωγή. Το Folly είναι γεμάτο από γλυκές μελωδίες που διαταράσσονται ακατάπαυστα από καλομετρημένα παιχνιδιάρικα beats. H μουσική τους εκπέμπει έναν αγιάτρευτο ρομαντισμό που παραπέμπει στην παιδικότητα των Mum και των Boards Of Canada. Τα τεχνηέντως στυλιζαρισμένα beats στα έξοχα έργα των πρώιμων Autechre και του παλιού (καλού;) Jean Michel Jarre. Και τα φωνητικά του Cotton Casino των Acid Mothers Temple (σε τέσσερα από τα κομμάτια του δίσκου) σε μια απροσδιόριστη folk παράδοση. To Folly αποδεικνύεται ιδανικό για να το ακούς μέσα στα πέρατα της νύχτας, όταν οι ήχοι του μπορούν να σκίσουν με το βαμβάκι τη σιγαλιά της. Πού ξέρεις, μπορεί να βοηθηθείς να ανακαλύψεις ξανά το αθώο και ευερέθιστο παιδί που κρύβεται μέσα σου. Κι αν πολλές φορές οι συνθέσεις των Fortdax τελειώνουν πρόωρα αφήνοντάς σε με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου, ίσως πάλι κι αυτό να εντάσσεται στην παιχνιδιάρικη αισθητική τους. Μένει να το ανακαλύψεις μέσα από περισσότερες ακροάσεις. Οι οποίες μέχρι στιγμής δεν υπήρξαν άλλο από γοητευτικές. Χ.Κ.

hometaping is killed

Ακολουθώντας τα χνάρια των Postblue, άλλη μια καλή μπάντα διαγράφεται από τον χάρτη της τρέχουσας μουσικής επικαιρότητας. Οι Hometaping το διάλυσαν. Κρίμας... Αυτά.