Friday, May 27, 2005

Αφελείς σκέψεις, 26 Χιλιόμετρα Βορειοανατολικά της Αθήνας

Όταν ξεκινούσα να ασχολούμαι με αυτό το blog είχα ψιλοϋποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα πέσω στον «χθες-έφαγα-σπανακόπιττα-και-τα-κακά-μου-ήταν-πράσινα» αυτισμό απ' τον οποίο χαρακτηρίζονται τα περισσότερα από τα blog που είχα μέχρι τούδε επισκεφτεί. Παρόλα αυτά αθετώ την υπόσχεσή μου μια και η καθημερινότητα αποδεικνύεται άκρως ερεθιστική:

Πριν από λίγο επέστρεψα σπίτι. Ανηφόριζα την Κηφισίας καβάλα στο κουρασμένο εικοσάχρονο άλογό μου (ράτσας Renault 9) και κάπου στο ύψος της Κηφισιάς, εκεί που προχωρούσα αμέριμνος και υπνωτισμένος από τις αηδίες που έπαιζε ο Rock FM, ακούω ξαφνικά ένα τεράστιο, υγρό και υπόκωφο ΝΤΟΥΠ! Γυρνάω δεξιά μου και βλέπω πάνω στο πλαϊνό παράθυρο έναν πελώριο άσπρο λεκέ! Τα slackerάκια της Κηφισιάς σπάνε πλάκα, σκέφτομαι, τσαντίζομαι προσωρινά, αλλά στα 100 μέτρα μου έχει περάσει. Φτάνω στο σπίτι μου στον Άγιο Στέφανο και, προτού αρχίσω την επιχείρηση «λάστιχο», τολμάω να γευτώ λίγο από τον παχύ άσπρο λεκέ. Απλώνω το δάχτυλο, το βάζω στο στόμα και γεύομαι λίγο υπέροχο στραγγιστό (και πολύ σκονισμένο) γιαούρτι…

Και μετά σκέφτομαι ότι, αν οδηγούσα Mercedes και διέσχιζα το Αιγάλεω στο δρόμο για το εξοχικό στην παραθαλάσσια Κορινθία, το γιαούρτωμα δεν θα ‘ταν από γιαούρτι, αλλά από φρέσκο ασβέστη, κλεμμένο από το γιαπί μιας οικοδομής. Και θα έφτανα στο εξοχικό και θα ήμουν ακόμα τσαντισμένος. Αυτά.

Lifestyles of the rich and the famous

Παραθέτω αυτούσιο ένα τμήμα από τα άπειρα δελτία τύπου που τα τσακάλια του mainstream συντάσσουν και στέλνουν, χωρίς να ρωτήσουν φυσικά, στο inbox μου. Μα και βέβαια θα σας δημοσιεύσω χρυσοί μου!

«Το ‘***’ είναι το κορυφαίο πάρτυ της Αθήνας και για το καλοκαίρι του 2005. Όπως η γύρη έλκει τις μέλισσες σ’έναν τρελό χορό, έτσι και το ‘***’ τραβάει τα φώτα και τους φωτισμένους ανθρώπους στο κορυφαίο social gathering της Αθήνας. Είναι η πασαρέλα της πόλης απ’όπου παρελαύνουν σε εβδομαδιαία βάση τα τελευταία hits σε μόδας, της μουσικής και του lifestyle, όλες οι νέες τάσεις στο σύγχρονο night clubbing και βρίσκεται πάντα σε συγχρονισμό με τις κορυφαίες μητροπόλεις του κόσμου μεταφέροντας στην Ελλάδα οτιδήποτε νέο συμβαίνει στην διασκέδαση, την μουσική και το lifestyle. Σύμφωνα με τον ξένο τύπο το ‘***’ είναι το κορυφαίο event πανευρωπαικά εβρισκόμενο σε μία λίστα που περιλαμβάνει events σε προορισμούς όπως το Σαιν Τροπέ, η Ίμπιζα, η Μαγιόρκα, οι Κάννες, το Ρίμινι κ.α. και είναι το event στο οποίο σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες θέλουν να εμφανιστούν. Έχει εξελιχθεί σαν το απόλυτο στέκι των επωνύμων και όλων των Αθηναίων με άποψη και γνώση για το σύγχρονο clubbing αλλά και των πιο ψαγμένων αλλοδαπών κατοίκων και επισκεπτών της Αθήνας προσφέροντας τους την πιο προχωρημένη άποψη στο night clubbing».

(Και παει λέγοντας...)

Ζητείται εξοχικό στο Λαγoνήσι

Αφού έψησαν το ψάρι στα χείλη των 300 (του Λεωνίδα?), οι διοργανωτές του Synch εδέησαν επιτέλους να ανακοινώσουν το line-up του πιο προωθημένου μουσικού festival που διοργανώνεται στην Ελλάδα. Μπείτε και δείτε: http://www.synch-festival.com/site/index.htm# . Ραντεβού στο Λαύριο.

Monday, May 23, 2005

generic

Ασφαλώς και δεν περιμένατε αυτό το blog να σας υποδείξει πόσο όμορφη και φρέσκια φαίνεται όλη αυτή η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί χάρη στα/γύρω από τα ονόματα της νέας folk σκηνής όπως ο Davandra Banhart, οι Cocorosie και η Joanna Newsom. Κι εκεί που τα φχαριστιέσαι όλα με την ψυχή σου, σκάει στα χέρια σου το νέο The Wire Tapper (η συλλογή του περιοδικού The Wire που συνοδεύει το τεύχος του Ιουνίου που, παρεμπιπτόντως, μην το περιφρονείτε, έχει πολύ όμορφα πράγματα μέσα) και ακούς το κομμάτι της Hanne Hukkelberg, και ακούς το ίδιο νιαρ νιαρ, το νάζι, την τρυφερότητα και την αφέλεια και σκέφτεσαι ότι τελικά οι προλαλήσαντες κατάφεραν ήδη να δημιουργήσουν κάτι σαν σχολή. Συνήθως σ’ αυτό το σημείο δεν είναι που αρχίζει να χάνεται η μαγεία και τη θέση της να παίρνει ο μανιερισμός;

Saturday, May 21, 2005

left-over-dubs vol.4

Clare Connors – Rehearsal Tapes 1999/2000 (Peripheral)
Οι Balanescu Quartet, ένα βρετανικό κουαρτέτο εγχόρδων, προσπάθησε να φτάσει τους Kronos Quartet σε δημοτικότητα κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’90, όμως, κάτι τέτοιο δε επιτεύχθηκε ποτέ. Έτσι, αργά αλλά σταθερά βυθίζονται στην αφάνεια, ενώ τα μέλη τους αποπειρώνται όλο και πιο συχνά να κάνουν solo δουλειές. Για την Clare Connors, το Rehearsal Tapes αποτελεί την πρώτη solo προσπάθεια και πρόκειται για μια συνεργασία με τον Tim Kirby, μέλος των Sonic Catering Band, σε μια δεκάιντση φέτα βινυλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα για λογαριασμό της εταιρείας των τελευταίων, την Peripheral Conserve. Κάθε πλευρά καταλαμβάνεται από μία σύνθεση αποτελούμενη από τους επιμήκεις, σιωπηλούς, κάποτε βομβώδεις κάποτε μελωδικούς, μα πάντοτε βαθείς τόνους της Connors και από τις ηλεκτρονικές παρεμβάσεις του Tim Kirby που δεν προσβάλουν τον ήχο του βιολιού της Connors αλλά τον εμπλουτίζουν με ηχοχρώματα που η Connors από μόνη της δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει. Πρόκειται για δύο υπέροχους αυτοσχεδιασμούς που χαρακτηρίζονται από μια βαθιά και ανατριχιαστική εσωτερικότητα που θα έδινες το μισό σου βασίλειο για να διαρκέσουν κατιτί παραπάνω. Χ.Κ.

Thursday, May 19, 2005

Καλλιδρομίου 94

(το παρακάτω κείμενο δημοσίευσαν και διανέμουν χέρι με χέρι οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τον χώρο που βρίσκεται στο υπόγειο της Καλλιδρομίου 94)

Είμαστε εδώ, στη γειτονιά μας, τα δύο-τρία τελευταία χρόνια, λίγο πιο κάτω από τα πόδια σας, υπογείως στην Καλλιδρομίου 94, φτιάχνοντας έναν χώρο ανοιχτό για όλους.
Για όσους ασφυκτιούν από τους τρελούς ρυθμούς της Τσιμεντούπολης. Για όσους θέλουν να εκφραστούν και νιώθουν να πνίγονται από την ανυπαρξία δημόσιων χώρων και τον ασφυκτικό έλεγχο της ζωής μας, Όλον αυτό τον καιρό δεν μείναμε κλεισμένοι σε αυτή τη λέσχη που φτιάξαμε με τα χέρια μας, αγωνιστήκαμε μαζί σας ενάντια στο σκοτάδι των ισχυρών που θέλουν να κρύψουν πίσω από ηλεκτροφωτισμένες ακριβές βιτρίνες.
Οι άνθρωποι στην Καλλιδρομίου 94 δίνουν το παρόν σε κάθε κοινωνικό αγώνα, στο αντιπολεμικό κίνημα, στις μεγάλες απεργίες για το ασφαλιστικό, συμμετείχαν σε όλα τα κινήματα των κατοίκων της μητρόπολης, που δεν θέλαν και οι ελάχιστοι εναπομείναντες δημόσιοι χώροι να γίνουν βορά των απατεώνων στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ολυμπιάδας (Πεδίον του Άρεως, Λόφος του Φιλοπάππου).
Κάνουμε δωρεάν κινηματογραφικές προβολές και μουσικές συναυλίες τη στιγμή που για τα πάντα μέσα στην πόλη πρέπει να πληρώνουμε ένα διαρκώς πιο ακριβό αντίτιμο. Χωρίς αποκλεισμούς για κανέναν και οτιδήποτε (εκτός από τις κάθε είδους πρέζες) θελήσαμε να εγκαινιάσουμε έναν χώρο ελευθερίας, την ίδια στιγμή που οι κυρίαρχοι του κόσμου βομβάρδιζαν γυναικόπαιδα στο Ιράκ, έφτιαχναν Γκουαντανάμο και προσπαθούσαν να τσακίσουν κάθε δικαίωμα που κέρδισε με αίμα αυτός ο λαός από τη χούντα και μετά, στο όνομα του «¨πολέμου κατά της τρομοκρατίας».
ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ – ΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
Αυτοί που αποπειράθηκαν να φτιάξουν τις «ολυμπιακές» φυλακές, που έχουν μετατρέψει τα κρατητήριά τους σε ΑΜΠΟΥ-ΓΚΡΑΙΜΠ αλά ελληνικά, όπως πρόσφατα οι βιαιοπραγίες και τα βασανιστήρια κατά των Αφγανών μεταναστών στο τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα. Φαίνεται ότι ένας χώρος που καθένας μπορεί να συζητήσει, να παίξει, να διαβάσει, να υλοποιήσει τις ιδέες του, δεν είναι ανεκτός από αυτούς. Φαίνεται ότι το να συζητάμε και να κάνουμε τέχνη και πολιτισμό, να θέλουμε να αλλάξουμε την μίζερη πραγματικότητα είναι ανεπίτρεπτο.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΧΤΥΠΗΣΑΝ
Την Πρωτοχρονιά ασφ-αλήτες άφησαν ένα εύφλεκτο μήνυμα (με γκαζάκια και βενζίνη) στην πόρτα μας (αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την παραβιάσουν). Θέλουν να μας φοβίσουν, να μας σταματήσουν από όλα αυτά που κάνουμε χωρίς την άδειά τους. Θέλουν να σταματήσουμε να αναπνέουμε.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΥΤΕ ΕΣΕΙΣ
Ο χώρος υπογείως της Καλλιδρομίου 94 είναι τώρα πιο ανοιχτός από ποτέ σε όλους εμάς – εσάς, γονείς, γιους κόρες, εδώ στην γκρίζα γειτονιά που θέλουμε να βλέπουμε λίγο χρώμα εδώ και τώρα.
*Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε ούτε να χάσουμε, γι’ αυτό φοβίζουμε αυτούς που ΤΡΟΜΟ-ΚΡΑΤΟΥΝ μέσα από κανάλια, στολές και ταγματασφ-αλήτικες μεθόδους τους που δεν έχουν αλλάξει 60 χρόνια τώρα.
*Δεν φιμωνόμαστε, δεν κάνουμε πίσω, ο δικός μας αγώνας είναι αγώνας του καθένα που αγωνίιζεται να επιβιώσει, να ζήσει παρά και ενάντια στα αφεντικά, καθενός –μιάς, που αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση…
*Οι εμπρησμοί απέναντι σε στέκια, όπως συνέβη στο ΑΝΩ ΚΑΤΩ Πατησίων και τα χτυπήματα των έμμισθων φασιστοειδών δεν μπορούν παρά να δυναμώσουν τη φωτιά, αυτή τη ΦΩΤΙΑ που ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.
«Λέσχη υπογείως στην Καλλιδρομίου 94» - σύλλογος εναντιοδρομία

Wednesday, May 18, 2005

cheap art

Αρκετά ενδιαφέρουσα η έκθεση White Cube, Black Box που εγκαινιάστηκε τις προάλλες στην gallery της Cheap Art (Θεμιστοκλέους και Μεταξά). Κοντοστέκομαι στον πιο φιλόξενο «κύβο» του Νίκου Τριανταφύλλου, το 2m x 2m κουτί με την ποδιά και τα τριαντάφυλλα, που με τη ζέστη πλάκωσε τώρα τελευταία στην Αθήνα έχει μετατραπεί σε μια μικρή σάουνα. Από τα ηχεία που είναι τοποθετημένα στο ύψος του αυτιού βγαίνει μια υπέροχη μουσική. Πρόκειται για το εννιάλεπτο δημιούργημα μιας σχετικά νέας μπάντας από την Θεσσαλονίκη που είναι ουσιαστικά το «πείραγμα» ενός παλιού τραγουδιού που έγραψε ο Αττίκ και ερμήνευσε η Ελίζα Μαρέλη. To group λέγεται Eventless Plot, σύντομα θα κυκλοφορήσει η πρώτη του δουλειά, ενώ θα διαβάσετε κατιτί περισσότερo γι’ αυτούς στο επόμενο τεύχος του overdub.

Tuesday, May 17, 2005

postblue

Λειτούργησαν ως σχήμα για περισσότερα από πέντε χρόνια. Έδωσαν συναυλίες, υπήρξαν απίστευτα άτυχοι στο θέμα των support (δεν τα κατάφεραν να ανοίξουν τις συναυλίες των Motorpsycho, Mercury Rev, Liars…), άφησαν πίσω τους πολλές ηχογραφήσεις (κυρίως σε CD-R), άλλαζαν μέλη, επέμεναν και, κυριότατα, είχαν έναν από τους πιο ενδιαφέροντες rock ήχους που ακούστηκε ποτέ στη χώρα μας. Πριν από λίγες μέρες ωστόσο μου ανακοίνωσαν το τέλος της θητείας τους για ψυχολογικούς περισσότερο λόγους. «Οι μπάντες είναι για να δυαλύονται» όπως μου είπε κι ένας φίλος και, στην προκειμένη, νομίζω ότι η διάλυση δεν θα αποτρέψει τα έτσι κι αλλιώς υπερ-δραστήρια μέλη του group από το να συνεχίζουν να παράγουν και να δημιουργούν με τα νέα τους ατέλειωτα projects…

Saturday, May 14, 2005

left-over-dubs vol.3

Nixilx.Nijilx (Absurd)
Οι Nixilx.Nijilx ήταν η μεγάλη ευχάριστη έκπληξη από τη γειτονιά. Πίσω από τον γλώσσοδέτη που έχουν για όνομα κρύβεται ένας ανήσυχος εικοσάχρονος που, απ’ ότι διαβάζω στο εσώφυλλο έχει ηχογραφήσει και μιξάρει μόνος του αυτό το τριαντάλεπτο σύνολο από ηλεκτρική κιθάρα, φωνή, μικροφωνικούς θορύβους, ανάσες, παιχνιδοτύμπανα και ήχους από το περιβάλλον. Στον τρόπο με τον οποίο δένονται όλα αυτά σε ένα καλαίσθητο μα πάντοτε πειραματικό και αρκετά απαιτητικό ηχοσύνολο αναγνωρίζω μια πρωτότυπία και μια υπερβολικά γενναία υπόσχεση για το μέλλον. Κάπου ανάμεσα στην ambient μυσταγωγία και την ηλεκτροακουστική του παράνοια ο ήχος των Nixilx.Nijilx κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή και τον βάζει στη διακιασία να στήσει αυτί για να ανάκαλύψει την όμορφη αφήγηση που η προσεκτική ακρόαση του mini-album αποκαλύπτει. Χ.Κ.

Friday, May 13, 2005

Duran Duran Duran Duran Duran

23 Ιουνίου οι Duran Duran στο Λυκαβηττό και –αυτό είναι είδηση- ο Duran Duran Duran στο Bios. Εν τω μεταξύ ο τύπος είναι περίπτωση: http://rhinoplex.org/edflis/

Wednesday, May 11, 2005

Οι επιπτώσεις του lifestyle…

Thumbs up στα μικρά δισκοπωλεία της Αθήνας που τίμησαν με κλειστές πόρτες τον εορτασμό μιας ημέρας που πολλοί άλλοι, εμού συμπεριλαμβανομένου, δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν ή δεν αναγνώριζαν ότι όφειλαν να τιμήσουν.

Thumbs down σε όσους πυροβολούν για οποιονδήποτε λόγο και σε οποιοδήποτε χώρο. Αυτό είναι η μία πλευρά του νομίσματος, θα πουν κάποιοι. Τι να κάνουμε, πάντα τα πήγαινα καλά με τα γράμματα, ποτέ με τις κορώνες.

Thumbs up στον Peekay Tayloh ο οποίος έχτισε ένα πολύ ενδιαφέρον σετ χτες το βράδι ανοίγοντας για την εμφάνιση του Richard Devine.

Thumbs down στο Bios που εξακολουθεί να τηρεί ωράρια ξενυχτάδικου στις συναυλίες του ταλαιπωρώντας οικονομικά και σωματικά τους θεατές.

Thumbs up στον DJ Andy Smith ο οποίoς έδωσε ένα υπέροχο DJ set χθες στο Club 22.

Thumbs down στον κόσμο που παραβρέθηκε στο προαναφερθέν event ο οποίος –στην πλειοψηφία του- φαινόταν να μην καταλαβαίνει τι ακούει και γιατί βρισκόταν εκεί, εγκαταλείποντας πρόωρα τον χώρο.

Τhumbs down τέλος και στον προαναφερθέντα χώρο που χρέωνε το ποτό με €10. Και μετά απορώ ο ηλίθιος με τον κόσμο που εγκαταλείπει πρόωρα.

Tuesday, May 10, 2005

Καλή Φουρνιά!

Η πάντοτε εκλεκτική The Leaf Label μόλις κυκλοφόρησε μερικούς από τους πιο όμορφους δίσκους της άνοιξης.
Colleen – The Golden Morning Breaks
Caribou – The Milk of Human Kindness
A Hawk & A Hawksaw – Darkness At Noon

Monday, May 09, 2005

Ήσουν εκεί Γιώργο…

όταν οι Bokomolech κυκλοφορούσαν τον πρώτο τους δίσκο στη Lazy Dog;
όταν οι Sigmatropic ηχογραφούσαν με τον αφρό των σύγχρονων τραγουδοποιών;
όταν πίναμε μπάφους ακούγοντας τους δίσκους της Ninja Tune;
όταν ο Scott Walker υπέγραφε συμβόλαιο με τη 4AD;
όταν οι Clinic άνοιγαν τη συναυλία των radiohead?
όταν οι Porcupine Tree κυκλοφορούσαν αξιοπρεπείς δίσκους;
όταν οι Faultline ηχογραφούσαν τον πρώτο τους δίσκο στη Leaf;
όταν το διέλυσαν οι Cocteau Twins;
όταν οι Piano Magic έβγαζαν τα πρώτα τους αριστουργηματικά δωδεκάιντσα;
όταν οι Blonde Redhead έπαιζαν ακόμα θόρυβο;
όταν η Lisa Gerrard μας καθάγιαζε με τη φωνή της;
όταν ψώνιζα το πρώτο επτάιντσο των Mogwai?
όταν οι Zephyrs γίνονταν οι προστατευόμενοι των Mogwai?
όταν συζητούσαμε με τις ώρες για το πόσο ωραίο συγκρότημα είναι οι Labradford;
όταν ο Badly Drawn Boy έβγαζε τα συλλεκτικά του singles στην twisted Nerve?
όταν οι Elbow έπαιζαν στο Λαύριο;
όταν ιδρώναμε στους James Taylor Quartet;
όταν οι Sigur Ros ήταν ακόμα ένα άγνωστο συγκρότημα από την Ισλανδία;
όταν οι Life Without Buildings έκαναν το An να μοιάζει με κονσερβοκούτι;
όταν οι Antony & Τhe Johnsons έκαναν το cameo τους στο The Animal Factory;

Ένα βροντερό FUCK YOU στους επικοινωνιολόγους του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης…
Μήπως θέλετε να κάνετε link και το blog μας;
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1374&rf=1351730495&m=2503&rm=22367090&l=2

Sunday, May 08, 2005

Πόσο εγωιστικά σκέπτεται κανείς όταν ζει και δρα στην Αθήνα…

θαρρεί ότι βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου…
Προχθές σας έγραφα για τις υπέροχες αφίσες που αφορούν την εμφάνιση του Richard Devine στο Bios και σας παρότρυνα να βγείτε έτσι κι αλλιώς καμιά ανοιξιάτικη βόλτα μήπως και τις πετύχετε. Επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, τουλάχιστον για τους αναγνώστες που βρίσκονται εκτός νομού Αττικής, here’s the deal: στέλνετε ένα mail στο
overdub@otenet.gr όπου αναγράφετε το όνομα και τη διεύθυνσή σας. Μετά από λίγες μέρες το poster θα φτάσει στο σπίτι σας… τόσο απλό (προσοχή: τα poster θα αποσταλούν μόνο σε όσους μένουν έξω από τα όρια του Ν. Αττικής).
Κι ένα νέο της τελευταίας στιγμής: την εμφάνιση του Devine στο Bios θα ανοίξει ο Peekay Tayloh, ο οποίος θα παρουσιάσει νέο υλικό, το οποίο, σύμφωνα με «φήμες» είναι αρκετά πιο εξελιγμένο από το έτσι κι αλλιώς υπέροχο ντεμπούτο Sofa O.D.

Saturday, May 07, 2005

"leaked tracks"

Eίναι εσκεμμένο ή τυχαίο που ο Andy Diagram και ο Keith Moline, οι Two Pale Boys δηλαδή, συνεργάζονται μόνο με χοντρούς egomaniacs? Η νέα τους ηχογράφηση δεν έγινε με τον David Thomas αλλά με τον Frank Black. Πρόκειται για επανεκτελέσεις γνωστών και αξέχαστων τραγουδιών των Pixies σε ένα πολύ πιο θεατρικό και πειραματικό πλαίσιο. Ακούγεται ίσως αναπάντεχο, αλλά το αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό! Το πιστοποιεί το υλικό που διέρρευσε πρόσφατα μέσα από το διαδίκτυο.

Friday, May 06, 2005

Ανοιξιάτικη βόλτα

Λοιπόν, σήμερα ένας φίλος μου υπέδειξε αυτές τις απίστευτες φωτογραφίες από performance του Ulver στη σελίδα της εταιρείας του. Μπείτε και δείτε…
http://www.jester-records.com/ulver/ulver_red.html

Τις είδατε; Όλως τυχαίως, αντίστοιχης περίπου αισθητικής είναι και η ομορφότερη αφίσα που κυκλοφόρησε τελευταία στην Αθήνα: ο λόγος για την αφίσα που διαφημίζει το live του Richard Devine στο Bios την ερχόμενη Τρίτη (10/5). Μην περιμένετε να σας δώσω link. Κλείστε τα PC και βγείτε στους δρόμους να τη δείτε. Άνοιξη είναι, διάβολε.

Thursday, May 05, 2005

left-over-dubs vol.2

Άλλο ένα παραλειπόμενο από το τρέχον τεύχος του overdub...

Seid – Among The Monster Flowers Again (Luftwaffel)
Ακούγοντας πόσο καλά έχουν αφομοιώσει τις υποδιαιρέσεις της ψυχεδελικής μουσικής και τις έχουν εντάξει στο ντεμπούτο τους album, είναι να απορείς που Seid δεν έρχονται από το Τέξας ή από κάποια άλλη ψυχεδελική μητρόπολη του πλανήτη παρά μόνο από τη Νορβηγία. Παρόλα αυτά η εξαμελής μπάντα κινείται με άνεση ανάμεσα σε πειραματικά instrumentals (Among The Monster Flowers… again), σε δυναμικές stoner στιγμές (Fire Song), σε υποτονικούς ψυχεδελικούς λήθαργους (Sleep) και σε progressive χασίματα (The Tale Of The King On The Hill) εκτελεσμένα όλα με πολύ μεγάλη φροντίδα. Εκτός από τη στάνταρ rock ενορχήστρωση οι Seid διανθίζουν τη μουσική τους με μια στρατιά από ρετρό πληκτροφόρα καθώς και theremin, αλλόκοτους ηλεκτρονικούς θορύβους και κλαρινέτο και κάνουν τον δίσκο τους ένα καλειδοσκόπιο του σύγχρονου αλλά και του παλιότερου ψυχεδελικού ήχου. Συχνά πυκνά μας θυμίζουν τους πρώιμους Pink Floyd, o ήχος τους ωστόσο εκτείνεται πολύ πιο μπροστά στο χρόνο, έχοντας σύγχρονη αντίληψη στην παραγωγή και επιδράσεις από τους Hawkwind μέχρι τους Kyuss και από τους Gong μέχρι τους United States Of America. Αν η όμως πολυμορφία του ήχου τους αποτελεί ό,τι πιο εντυπωσιακό γύρω από τους Seid, αποτελεί ταυτόχρονα και την αδυναμία τους, μια και η έλλειψη ενός συγκεκριμένου στίγματος ενδεχομένως να τους κοστίσει σε δυνητικό ακροατήριο. Τελικά, η πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά αφήνει συνολικά καλές εντυπώσεις αν και δύσκολα σε κερδίζει με όλα της τα κομμάτια. Οι σχολαστικοί της ψυχεδέλειας ωστόσο θα έχουν να κάνουν με μια σημαντική ανακάλυψη. (
www.luftwaffel.com) Χ.Κ.

Wednesday, May 04, 2005

"Γαμώτο...

… να μην μπορούμε να βάλουμε τον Σάκη ένα εξώφυλλο…» μουρμούρισε σήμερα αγανακτισμένη η αρχισυντάκτρια στο meeting της συντακτικής ομάδας για το lifestyle περιοδικό όπου ξεπουλιέμαι για να βγάλω κάνα φράγκο. Όπως ανάρωτιέται κάθε εβδομάδα η Μιχελάκου, «τι γυρεύω εδώ;».

Tuesday, May 03, 2005

New Kids on The Block

To avopolis και το rockroll τα επισκεπτόμαστε για να ενημερωνόμαστε όμως τα υπόλοιπα webzines τα επισκεπτόμαστε για να τα διαβάζουμε (τώρα το κατά πόσο διαβάζουμε μέσα από τις οθόνες των PC, αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης...) Στην παρέα των φίλτατων δεύτερων (mic, sonicplayground) έρχεται τώρα να προστεθεί και το www.tranzistor.gr που με μια πρώτη ματιά φανερώνει αν μη τι άλλο ότι οι δημιουργοί του έχουν καλό γούστο και κέφι για κάτι το διαφορετικό.
Γενικά πάντως, και αυτό αποτελεί έκκληση προς άπαντες τους online (και offline) δημο(υ)σι(κ)ογράφους, ας ξεκολάμε και λιγάκι από τη γραμμή του pitchfork. Ας βάζουμε το μυαλό μας να δουλεύει που και που...

Monday, May 02, 2005

Λουκέτο…

έβαλαν οι cult εταιρείες, Mali K7 & Seydoni Mali προφασιζόμενες τη δυσκολία να αντιπαρέλθουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την πειρατεία. Και να σκεφτείς ότι κυκλοφορούσαν κυρίως κασέτες. www.mali-music.com