Saturday, April 30, 2005

«Αυτό κύριοι είναι το νέο rock ‘n’ roll»

ανακοινώνει ο υπάλληλος του δισκοπωλείου και βάζει στο πικάπ να παίξει το νέο δώδεκάιντσο του/των Venetian Snares
“Άντε ρε χέσε, ναούμ”, έρχεται περιεκτική η απάντηση από το Χρήστο Δασκαλόπουλο.

Friday, April 29, 2005

Στο πνεύμα των ημερών

Jesus Was Way Cool

Jesus was way cool. Everybody liked Jesus.
Everybody wanted to hang out with him.
Anything he wanted to do, he did.
He turned water into wine, and if he had wanted to,
he could have turned wheat into marijuana, sugar into cocaine, or vitamin pills into amphetamines.
He walked on the water and swam on the land.
He would tell those stories and people would listen.
He was really cool
If you were blind, or lame, you just went to Jesus and he would put his hands on you and you would be healed.
That’s so cool.

He could have played guitar better than Hendrix.
He could have told the future.
He could have baked the most delicious cake in the world.
He could have scored more goals than Wayne Gretzky.
He could have danced better than Baryshnikov.
Jesus could have been funnier than any comedian you can think of.

Jesus told people to eat his body and drink his blood.
That’s so cool. Jesus was so cool.
But then some people got jealous of how cool he was, so they killed him.

But then he rose from the dead! He rose from the dead, did a little dance, and went up to heaven. I mean, that’s so cool. Jesus was so cool. No wonder there are so many Christians.


Στίχοι από το τραγούδι των King Missile "Jesus Was Way Cool"
που βρισκόταν στο album Mystical Shit του 1990. Οι στίχοι
υπάρχουν επίσης στην ποιητική ανθολογία του John S. Hall
με τον τίτλο "Jesus Was Way Cool" (Soft Skull Press, 1997).
Τρελό γέλιο...

Thursday, April 28, 2005

"Dear Mr. Bush, There Are Over 100 Words for Shit and Only 1 for Music. Fuck You, Out Hud"

Αυτός είναι ο πιο ωραίος τίτλος τραγουδιού που άκουσα τελευταία. Βρίσκεται μέσα στον καινούργιο δίσκο των Out Hud ("Let Us Never Speak Of It Again" K7). Παρεμπιπτόντως ο δίσκος είναι πάρα πολύ καλός!

Wednesday, April 27, 2005

Γλυκιά Χυλόπιτα

Μπορεί το café Futura να αρνήθηκε για λόγους λογιστικής πολιτικής (ευγενικά, κόσμια και μετά λύπης του, οφείλω να ομολογήσω) τη διάθεση του overdub μέσω του βιβλιοπωλείου του, αυτό ωστόσο δε με αποθαρρύνει από το να φύγω με τις καλύτερες εντυπώσεις από τον χώρο του σκεπτόμενος τα εξής:
-Το -lounge αισθητικής- café του είναι ένας από τους πιο καλόγουστους αντίστοιχους χώρους στην Αθήνα.
-Το βιβλιοπωλείο –όμορφο ΚΑΙ αυτό- περιλαμβάνει όλο τον κατάλογο των εκδόσεων Futura στις οποίες έχουν εκδοθεί μερικές από τις πιο αξιόλογες δουλειές του σύγχρονου σκέπτεσθαι. Επίπλέον διατίθενται βιβλία των (επίσης αξιολογότατων) εκδόσεων Απόπειρα.
-Η gallery Gazon Rouge, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου, φιλοξενεί αυτές τις μέρες το installation της Γεωργίας Σαγρή με τίτλο «Εξομολόγηση». Ωραίο concept, ωραία εκτέλεση και τελικό αποτέλεσμα που πετυχαίνουν το στόχο τους: να σε βάλουν στη διαδικασία να στοχαστείς.


Βίκτωρος Ουγκώ 15, κοντά στην πλατεία Καραϊσκάκη

Tuesday, April 26, 2005

left-over-dubs

Πολλοί από τους δίσκους που είχαμε πρόθεση να παρουσιάσουμε στο τρέχον τεύχος του overdub δεν βρήκαν το δρόμο τους προς αυτό είτε επειδή δεν χωρούσαν, είτε επειδή είχαν "παλιώσει" αρκετά. Από το να μείνουν κατεψυγμένες είναι καλύτερα να άνεβάσουμε αυτές τις παρουσιάσεις στο blog. Το ντεμπούτο των The Chap από το Λονδίνο κάνει μια αρχή. Σύντομα κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους από την Lo Recordings και οι καλές γλώσσες αναφέρουν ότι πρόκειται για εξαιρετική δουλειά...

The Chap – The Horse (Lo Recordings)
Καθώς η σύγχρονη pop και rock παραγωγή μοιάζει αδύναμη να βγει από τη μαρμίτα της κοινοτυπίας, οι The Chap από το Λονδίνο μας δίνουν μια εξαίρεση στον κανόνα με το ντεμπούτο τους album να προεκτείνει το όρια της φόρμας σε ένα πλουραλιστικό κράμα από ηλεκτρονικά στοιχεία και πειραγμένους ήχους ακουστικών και ηλεκτρικών οργάνων. Το Τhe Horse περιέχει δώδεκα κομμάτια που είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους και που χαρακτηρίζονται από μια πολύ μοντέρνα προσέγγιση στον ήχο και την τραγουδοποιία με εκπλήξεις να παραμονεύουν κάθε στιγμή. Μπορεί κανείς να ανιχνεύσει
αναφορές στις παραδόσεις του kraut rock, του new wave και του post punk όμως το The Horse δεν παύει να είναι ένας δίσκος που έχει τη δική του αισθητική και ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχετε ακούσει. Εκτός από το Effort Plus Guns (το οποίο είχε περιληφθεί σε λίγο διαφορετική εκτέλεση στη συλλογή Atmo B του overdub) περιέχονται εδώ και άλλα σπουδαία κομμάτια όπως τα “(Hats Off To) Dr Frangi” και “ Got Flattened By A Pig Farmer” (τα οποία έχουν ήδη ξεχωρίσει σαν singles) το Stereolabιζον Le Theme και η ξεχαρβαλωμένη μπαλάντα “We Re Not Impartial”. Μέσα από την υπονόμευση της κλασικής δομής του τραγουδιού και την διάθεσή τους να πειραματιστούν με τους ήχους και τις ενορχηστρώσεις μέσα στο studio κατάφεραν να μας δώσουν έναν από τους πιο φρέσκους και ξεχωριστούς δίσκους που ακούσαμε τελευταία. Χ.Κ.

Monday, April 25, 2005

Εσύ πώς θα ένιωθες…

αν έχεις βγει για έναν καφέ και ξαφνικά κάποιος έρχεται να σου πουλήσει για δύο ευρώ την ιαπωνική πατέντα διπλώματος του χαρτιού origami; Πώς θα ένιωθες αν αυτός ο κάποιος είναι ένα από τα πιο ελεύθερα πνεύματα στον χώρο της μουσικής, μια από τις πιο σημαντικές μορφές στην ιστορία του ελληνικού underground και, τέλος, ένας από τους καλύτερούς σου φίλους; Πώς θα ένιωθες αν σε ρωτούσε «θέλετε ένα origami;» ο τραγουδιστής των Lost Bodies;

Sunday, April 24, 2005

Θα ήθελα νά 'μουν αμερικανάκι…

να πάρω ένα αυτόματο, να μπουκάρω σε ένα από εκείνα τα “rock club” και να αρχίζω να καθαρίζω αδιακρίτως τις ορδές του κόσμου που στέκεται ακίνητος, αμίλητος, μπλαζέ. Τις ορδές του κόσμου που βγαίνουν έξω με την ψυχολογία του «μήπως και γαμήσω» και τελικά, το μόνο που καταφέρνουν να γαμήσουν είναι την ψυχολογία των λιγοστών που βγαίνουν με καλή, καθαρή και εξωστρεφή διάθεση. ’Oπως επιβάλλει η παράδοση, μετά θα αυτοκτονούσα. Σιγά να μην έδινα στους μπάτσους τη χαρά να με μαγκώσουν.